99چيزى به همراه خود نمىبرد و ليكن آن علاقۀ قلبى با او هست. چون علاقۀ قلبى هست و مورد علاقه را به او نمىدهند، مىسوزد تا كمكم اين تعلقات را با سوخت و سوز از او بگيرند. اگر كسى تعلّقاتش را كم نكرد كم مىكنند. امّا با سوخت و سوز و اين دشوار و تحمّلناپذير است. لذا ذات اقدس اله به زائران بيت خود دستور داده است كه بگوييد: «رَبَّنٰا آتِنٰا فِي الدُّنْيٰا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنٰا عَذٰابَ النّٰارِ.»
حال بعد از روشن شدن اين نكتۀ تاريخى و تفسيرى كه دانستنش لازم بود سخن امام سجاد - ع - را پى مىگيريم:
به جاى بيان فضيلت نياكان، حمد خدا بگوييد
امام سجاد - ع - فرمود: اگر خواستيد خير و نيكىهاى گذشتگانتان را بعد از انجام حج ذكر كنيد و اين را به عنوان «اداى حقوق تبار و نياكان» خود بدانيد، راههاى بهتر هم وجود دارد و آن مسألۀ شهادت به وحدانيت حقّ و رسالت رسول خدا و ولايت و خلافت و امامت امامان معصوم - عليهمالسلام - است شما مىتوانيد در منا پيرامون اين اصول و معارف بحث كنيد.
هر انسان موحّدى مىداند كه خداوند همواره با او است و از هر كس به او نزديكتر است و هر كارى را مىتواند انجام دهد. قدرت و آگاهى او از همه بيشتر است مىتواند با او خلوت و راز و نياز كند. آهسته با او حرف بزند مشكلش را در ميان بگذارد. انسان موحِّد هرگز در هيچ كارى نمىماند، چون كسى كه تمام كليدها بدست او است، با او است.