98حسنات طلب مىكنند، حسنات آخرت را هم مىطلبند و از خداوند مىخواهند كه آنها را از عذاب آخرت حفظ فرمايد؛ «رَبَّنٰا آتِنٰا فِي الدُّنْيٰا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنٰا عَذٰابَ النّٰارِ.» زائران خانۀ خدا بايد مواظب باشند تا جزء گروه دوّم محسوب شوند؛ يعنى در سرزمين عرفات و منا جز حسنات دنيا و آخرت چيزى را از خداوند متعال نخواهند. چيزى بخواهند كه با آنها بماند چيزى نخواهند كه آنها را تنها بگذارد.
انسان بايد چيزى را طلب كند كه به همراه خود ببرد، چيزى را كه مىگذارد و مىرود جز افسوس براى او چيز ديگرى ندارد؛ زيرا آنچه را كه فراهم كرده است به او علاقهمند است و وقتى رخت برمىبندد مورد علاقه را ترك مىكند ولى اصل علاقه مىماند، از اين رو عذاب شروع مىشود. و فشار قبر و عذاب برزخ براى عدّهاى از همين جا ظهور مىكند.
مرگ آسان نيست و مرگ عبارت از آن نيست كه بگويند طبيب اجازۀ دفن او را داد و قلب و نبض از كار افتاد و ... مرگ انتقال از دنيا به برزخ است.
يك مرگ طبّى داريم و يك مرگ قرآنى. 1 مرگ طبّى در انسان، مثل حيوانات است كه قلب از كار و نبض و خون از جريان مىافتد.
مرگ از نظر قرآن، انتقال از دنيا به برزخ است؛ «وَ مِنْ وَرٰائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ » 2 كسى كه مىخواهد اين مسافت را طى كند، بايد با بار سنگين، پياده و با پاى برهنه باشد و تمام تعلّقات را ترك كند. چون وقتى به چيز موقّتى علاقهمند شد، آن چيز را از او مىگيرند و به هنگام مردن و رفتن