22
بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ، وَاَشْهَدُ انَّ عَلِيَّاً عَبْدُ اللّٰهِ وَاَخُو رَسُولِ
از نزد خدا آمده، و گواهى دهم كه على بندۀ خدا و برادر رسول او است،
اللّٰهِ، اللّٰهُ اكْبَرُ، اللّٰهُ اكْبَرُ، اللّٰهُ اكْبَرُ، لاٰ الٰهَ الَّا اللّٰهُ وَاللّٰهُ اكْبَرُ،
خدا بزرگتر است، خدا بزرگتر است، خدا بزرگتر است (از توصيف)، معبودى جز خدا نيست و خدا
وَالْحَمْدُ للّٰهِ‌ِ عَلىٰ هِدٰايَتِهِ وَتَوْفيٖقِهِ لِمٰا دَعٰا الَيْهِ مِنْ سَبيٖلِهِ،
بزرگتر است و ستايش خداى را بر راهنمائيش و توفيقش به راهى كه بدان (مردم را) خوانده است
اَللّٰهُمَّ انَّكَ افْضَلُ مَقْصُودٍ وَاَكْرَمُ مَاْتِيٍّ، وَقَدْ اتَيْتُكَ
خدايا براستى تو بهترين مقصود و گرامى‌ترين كسى هستى كه نزدت آيند، و اينك به درگاهت آمده
مُتَقَرِّباً الَيْكَ بِنَبِيِّكَ نَبِىِّٖ الرَّحْمَةِ، وَبِاَخيٖهِ اميٖرِ الْمُؤْمِنيٖنَ
و تقرب جويم بسويت بوسيلۀ پيامبرت پيامبر رحمت و به برادرش امير مؤمنان
عَلِىِّٖ بْنِ ابي طٰالِبٍ عَلَيْهِمَا السَّلاٰمُ، فَصَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ
على بن ابيطالب عليهماالسلام، پس درود فرست بر محمد
وَالِ مُحَمَّدٍ، وَلاٰ تُخَيِّبْ سَعْيىٖ، وَانْظُرْ الَىَّٖ نَظْرَةً رَحيٖمَةً
و آل محمد، و نوميد مكن كوششم را، و بنگر به من به نگاهى مهربانانه
تَنْعَشُنىٖ بِهٰا، وَاجْعَلْنىٖ عِنْدَكَ وَجيٖهاً فِىٖ الدُّنْيٰا وَالْآخِرَةِ
كه نجات و سربلنديم بخشى بدان، و قرارم ده در پيش خود آبرومند در دنيا و آخرت
وَمِنَ الْمُقَرَّبيٖنَ.
و هم از مقربان.