36خانۀ امن و طهارت و «اَلنّٰاسِ » كه در آن به هر چه تجاوز و ستم و استثمار و بردگى و يا دون‌صفتى‌ها و نامردمى است، عملاً و قولاً پشت شود و در تجديد ميثاق أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ ¹بت الهه‌ها و اربابان متفرق شكسته شود و خاطرۀ مهمترين و بزرگترين حركت سياسى در وَ أَذٰانٌ مِنَ اللّٰهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى النّٰاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ... ² زنده بماند؛ چراكه سنت پيامبر و اعلان برائت كهنه شدنى نيست و نه تنها اعلان برائت به ايام و مراسم حج منحصر نشود كه بايد مسلمانان فضاى سراسر عالم را از محبت و عشق نسبت به ذات حق و نفرت و بغض عملى نسبت به دشمنان خدا لبريز كنند...» ³

اعلان برائت، بذر خشم و نفرت از بيگانگان را در دلهاى مسلمانان مى‌پرورد تا از وابستگى به قدرتهاى استكبارى نجات يافته، روى پاى خود بايستند و سلطۀ كافران بر مسلمانان را نفى كنند. اذان برائت مكمّل اذان حج است كه يكى به وسيلۀ ابراهيم و ديگرى به وسيلۀ محمد صلى الله عليه و آله انجام شد و اين دو جاودانه خواهند ماند و بايد بمانند.

حاصل آنكه: در تبليغات برون مرزى، مسلمانان بايد پيام خود را يكصدا و با آهنگ بلند، به گوش دشمنان اسلام برسانند كه: امت محمد صلى الله عليه و آله تسليم زورگويى‌هاى آنان نخواهد شد و نيز منشور آزادى و حقوق بشر اسلامى و صلح شرافتمندانه را ابلاغ نمايند و اين هنگامى است كه بيگانگان از سياست ستيزه‌گرانه رخ بتابند و به مصالح مشترك انسانى