129به آن، شكوه و عظمت حج را در نگاه زائران افزون مى‌سازد و بهرۀ تربيتى و اجتماعى اين فريضۀ جهانشمول را تحقّق مى‌بخشد.
ب - موعظه
شايع‌ترين روش تبليغات دينى موعظه است كه قرآن كريم آن را با قيد «حسنه» مقيد ساخته است.
مرحوم فيض در تفسير موعظه چنين گويد:
«وَالْمَوْعِظَةُ الْحَسَنَة، الخِطٰابٰاتُ الْمُقْنِعَة وَالْعِبَرُ النّٰافِعَةِ الَّتِي لاٰ يَخْفىٰ عَلَيْهِمْ أَنَّكَ تَنٰاصَحَهُمْ وَتَنْفَعَهُمْ فَهُمٰا وَهٰذٰا لِلْعَوٰامِ». 1
«موعظۀ حسنه، خطاب‌هاى قانع كننده و عبرت‌هاى آموزنده است تا بر مخاطبان پوشيده نماند كه مبلّغ درصدد خيرخواهى و سود رساندن به آنهاست و اين شيوۀ دعوت براى تودۀ مردم است.»
ديگرى در تفسير موعظه حسنه مى‌نويسد:
«موعظۀ حسنه آن است كه به راحتى بر دلها بنشيند و در اعماق وجدان و احساس جايگزين گردد نه اينكه با زجر و توبيخ و توهين به مخاطب القا شود.» 2
و نيز گفته‌اند: موعظۀ حسنه آن است كه واعظ ، خود عامل به محتواى وعظ باشد و با اخلاق نيكو و برخورد مؤثر اندرز دهد تا قلب شنونده را نرم كند و او را بلرزاند و گوش فرا دهد و ديده به نشانۀ خشوع