127 ...فَبَشِّرْ عِبٰادِ اَلَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولٰئِكَ الَّذِينَ هَدٰاهُمُ اللّٰهُ وَ أُولٰئِكَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبٰابِ . ¹

به عقيدۀ دانشمندانِ رشتۀ تبليغ، عالى‌ترين شكلِ تبليغ آن است كه بُعد فرهنگى و ارشادى داشته باشد و ضمن دعوت به موضوع موردنظر، مخاطبان‌را به واقعيت امروشناخت وآگاهى از محتواى پيام و تأثير آن در سرنوشت انسان توجه دهد.

مبلّغ در مرحلۀ نخست بايد بكوشد پيام خود را با شيوه‌اى عقلانى، علمى، خِرَدپذير عنوان سازد تا جايگاهى براى پيام خود در نفوس و قلوب باز كند.

و نيز مبلّغان و نهادهاى تبليغى ما بايد از قرآن، كه به بيان فلسفۀ احكام و شرايع پرداخته، اين درس را فراگيرند و به عقل و ادراك افراد و جامعه‌ها نزديك شوند و آنان را به مصالحشان متوجه ساخته و دعوت الهى را بر اساس واقعيتها و درك صحيح و ارائۀ راه حل‌ها برسانند و خطر تخلّفات را گوشزد كنند كه بيشترين عامل گمراهى انسانها نشناختن و با حقايق آشنا نشدن است؛ همانگونه كه قرآن از قول دوزخيان آورده است:

وَ قٰالُوا لَوْ كُنّٰا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مٰا كُنّٰا فِي أَصْحٰابِ السَّعِيرِ فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقاً لِأَصْحٰابِ السَّعِيرِ . ²

اين آيه، تلويحاً مسؤوليت مخاطبان را در شنيدن و خرد ورزى به