76علت رواج بتپرستى در ميان «اولاد اسماعيل» و تمايل آنها به بتپرستى اين بوده است، كه هر مسافرى كه از مكّه به اطراف سفر مىكرد، از سنگهايى كه در اطراف كعبه بود، به عنوان تبرّك به همراه خود برمىداشت، تا آنها را به خاطر انتساب و مجاورت با كعبه، در سفر تعظيم و تقديس كند.
آن مسافران، در هر منزلگاه كه فرود مىآمدند، سنگهايى را كه همراه داشتند، به زمين مىنهادند و براى اين كه به وسيلۀ تقديس آنها، خانۀ كعبه را تعظيم كرده باشند، آن سنگها را مانند كعبه مىپرستيدند و به دور آنها طواف مىكردند و دست و صورت خود را به آنها مىماليدند! 1
استاد، علّامه شيخ محمود شَلتوت، «متولد 23 آوريل 1893 و متوفّاى 12 دسامبر 1963 ميلادى مطابق 26 رجب 1383 هجرى و رئيس دانشگاه الأزهر مصر در سال 1958 ميلادى» مىنويسد: عرب، به شرك و بتپرستى گراييد، بتها را بر فراز خانۀ توحيد افراشتند، آنگاه از هر سو بدانجا روى آورده و به عنوان ميانجى خداوند به پرستش آنها پرداختند، از آنها يارى مىطلبيدند و به نام آنها قربانى مىكردند.
مراسم حج، اين گونه دستخوش بدعتهاى آشكار گرديد، اعراب به پيروى از اميال خويش، گاهى لخت به طواف كعبه مىرفتند، گاهى بر خويشتن چربى و خوراكىها را تحريم مىكردند، برخى از رفتن به عرفات با ساير مردم خوددارى مىكردند، زيرا خويشتن را برتر دانسته، براى خود سزاوار نمىديدند، كه با آنان در يك جايگاه مشترك قرار بگيرند! 2