245

2- امنيت عمومى

ابراهيم عليه السلام از خدا درخواست نمود: رَبِّ اجْعَلْ هٰذٰا بَلَداً آمِناً ¹، اين دعا در دو جاى قرآن آمده در دو جا هم تحت عنوان حَرَماً آمِناً ² مطرح شده و در يك مورد هم «مكه» اَلْبَلَدِ الْأَمِينِ ³ معرفى گرديده.

و خداوند هم اين خواسته را تحقّق بخشيد و فرمود: وَ مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً. ⁴

هركس به مكّه و حرم خدا وارد شود، براى او مايۀ آرامش است و امنيّت خواهد داشت.

موضوع آرامش بخشى و درك لذّت حضور به مقام «ربّ بيت» براى همگان روشن و محسوس است، از لحاظ احكام فقهى هم هر كس گناه و جنايتى مرتكب شده باشد، تا مادامى كه در آن جا پناه گرفته، از تعرّص و دستگيرى مصون است، چنانكه غير از امنيّت انسان‌ها اگرچه مجرم باشند، حيوانات و نباتات آن سرزمين هم مصونيّت و حقّ حيات دارند و كسى حق ندارد، آزادى و حيات آن‌ها را سلب نمايد.

دربارۀ حرمت صيد و شكار در حرم ⁵، جنگ و درگيرى، كندن درختان و گياهان ⁶ كشتن حيوانات و حشرات ⁷ كه هركدام عملى حرام و