217مسلمانى به آن خيانت و حيلهگرى نمىكند: 1- اخلاص عمل عبادى براى خدا؛ 2- خيرخواهى و نصيحت پيشوايان مسلمان؛ 3- همراه بودن با جماعت مسلمانان و پرهيز از تفرقه، زيرا دعوت مسلمين، افراد پشت سر و غايب آنان را نيز شامل مىشود، مسلمانان با هم برادرند، خون (و جان آنان محترم) و برابر است و پايينترين شخص آنان، براى برقرارى عهد و پيمانها تلاش (و كوشش مسؤولانه دارد).
5- رمى جمرات
اگرچه «روز عيد قربان» جمرۀ عقبه، يعنى نماد شيطان بزرگ مورد هجوم و سنگباران حاجيان قرار گرفت و منكوب و مغلوب گرديد و به حسب ظاهر بايد دست از سرِ انسانها برداشته باشد، امّا براى اين كه شيطان نيمه جان، جان تازهاى نگيرد و نيز زائران خانۀ خدا فراموش نكنند، كه در روز عيد و شادمانى، در يك نبرد خشمآلود و قهرآميز و باطلستيز، شيطان را از خود رانده و راه آشتى و نفوذ آن را بستهاند، روز يازدهم و دوازدهم نيز، از طلوع آفتاب، يك نبرد همهگير و همهجانبهاى را براى در هم شكستن همۀ پايگاههاى شيطان آغاز مىكنند.
روز يازدهم ذىحجّه، سنگباران جمرۀ اوّل، بعد جمرۀ دوم (وسطى) و سپس جمرۀ سوّم «عقبه» و باز روز دوازدهم اين عمل نبرد و سنگباران تكرار مىشود، تا براى هميشه اردوگاه شيطان و خصلتهاى شيطانى و عوامل شيطانى اغواگر انسان ويران گردد و شرّ شيطان از راه مستقيم اهل ايمان رفع شود.
اين رمى جمرات سهگانه در هر روز، كه در 2 روز شش مرتبه مىشود و با «رمى جمره عقبۀ» روز عيد، عدد هفت را تكميل مىگرداند، از طرفى