202باز عدد هفت تكرار مىشود، هفت دور طواف كعبه، هفت دور سعى صفا و مروه و هفت ريگ به اندازۀ «بند انگشت دست» بايد به «جمره» (كه اكنون «نماد» آن، ستونى است، و چون آن روز در پاى گردنهاى قرار داشته «جمرۀ عقبه» ناميده شده، و اكنون نيز در پايان «حدّ منا» به سوى مكّه قرار دارد)، پرتاب شود.
طبق احاديث، اين جمره «جمرۀ قُصوىٰ \دورتر» و «جمرۀ عظمىٰ \ بزرگتر» نيز ناميده شده 1، معاوية بن عمّار مىگويد: امام صادق عليه السلام به من فرمود:
ريگهاى خود را بردار، سپس نزد «جمرۀ دورتر» كه نزد «عقبه» و گردنه قرار دارد بيا و در حالى كهدر مقابل آن ايستادهاى و ريگهاى خود را در دست دارى بگو: خدايا! اينها ريگهاى من است، آنها را براى من حفظ كن «تا همه به هدف اصابت كند و مقبول واقع شود»، و در اعمال متعالى من نزد تو قرار گيرد، و آن گاه كه ريگها را پرتاب مىكنى، براى هر ريگى بگو: اَللّٰهُ أكْبَرُ، اللّٰهُمَّ ادْحَرْ عَنِّي الشَّيْطٰانَ، اللّٰهُمَّ تَصدِيقاً بِكِتٰابِكَ وَعَلىٰ سُنَّةِ نَبِيِّكَ... 2
خدا برتر و بالاتر از هر چيزى است، خدايا! شيطان را از من دور گردان. خدايا! كتاب تو را تصديق مىكنم و بر سنّت پيامبرت رفتار مىنمايم.
دربارۀ تاريخ شروع اين عمل نمادين، امام صادق عليه السلام فرموده: اوّل كسى كه «رمى جمرات» كرد حضرت آدم عليه السلام بود و همچنين جبرئيل نزد