134كوه صفا مى‌شويم. كوه صفا، در قسمت پايين كوه بزرگ «ابوقُبَيس» قرار دارد و فاصلۀ آن تا «كوه مَروه» كه در دامنۀ «كوه قينقاع» قرار گرفته، حدود 420 متر است.

صفا، به معناى سنگ صاف و خالص است و مروه، سنگ ظريف و نرم ¹. دربارۀ علت نامگذارى اين دو كوه، امام صادق عليه السلام فرموده است:

صفا، بدين خاطر به اين نام موسوم گرديد، كه مصطفىٰ، يعنى حضرت آدم عليه السلام بر آن فرود آمد و نام وى بر آن كوه نهاده شد، چون خداوند فرمود: إِنَّ اللّٰهَ اصْطَفىٰ آدَمَ وَ نُوحاً ² بنابراين، نام كوه برگزيده از مصطفى، لقب آدم است، و چون «حوّا» بر كوه مروه فرود آمد، اسم اين كوه هم از نام وى و واژۀ «مرئة يعنى زن» آمده است. ³

دربارۀ نامگذارى اين دو كوه و سعى بين آن‌ها، بايد توجّه داشته باشيم، گاهى اسلام در برابر نمادهاى منحط و قالبهاى نامناسب، با محتواهاى انحرافى، قالب‌ها و نمادهاى سالم،با محتواهاى مثبت توحيدى و سازنده جايگزين كرده، كه يك مورد آن، همين دو كوه و شيوۀ سعى و عبادت در آن‌هاست.

طبق روايتى از ابن عباس «قبل از اسلام و در زمان جاهليّت، اساف بن يغلى و نائله، دختر زيد، در «يَمن» با هم معاشقه مى‌كردند، آنان به عنوان زيارت حج، به مكّه آمدند و داخل خانۀ كعبه شدند، وقتى آن جا را از بيگانه خلوت يافتند، به معاشقه پرداختند و مرتكب فساد شدند، امّا مسخ شدند و به دو سنگ تبديل گرديدند، وقتى مردم به داخل كعبه وارد شدند