155
عرش از بوى يكى پر بود از ناقۀ چين
(نصر اصفهانى «طرب»)
* * *
جگر گوشۀ زهرا عليها السلام
تا آتش زهر ستم افروخته شد
پروانۀ دين بال و پرش سوخته شد
سوزد جگر از داغ جگرگوشۀ زهرا
بر چوبۀ تابوت تنش دوخته شد
* * *
قمر پاره پاره
طومار جان جنّ و بشر پارهپاره گشت