134 حرا دامن از مكيان چيده است
صحرا از اين دامنه دشت بىحاصل است به شعر و شراب و شتر شامل است
چه خاموش خواندم در اين شورهزار
كعبه دلم سخت ديوانه پر مىكشد به بتخانۀ كعبه سر مىكشد