36كردند. امام اين آيه را تلاوت كرد: إِنَّهُ لاٰ يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ ؛ «خدا مستكبران را دوست نمىدارد». بر جمع آنان وارد شد و از غذايشان خورد و در حقشان دعا كرد و آنان را به منزل خود دعوت نمود. آنگاه كه فقيران به منزل امام رفتند، حضرت دستور داد آنچه دارند براى پذيرايى از اين ميهمانان بياورند. 1 (برخى نوشتهاند كه امام عليه السلام وقتى در جمعآنها شركتجست، فرمود: غذاى شما ازصدقه است وبر منروانيستاز آن بخورم).
امام حسين عليه السلام در قرآن
امام حسين عليه السلام در آيات قرآن مورد توجّه قرار گرفته و اين آيات را مىتوان به سه دسته تقسيم كرد:
1 - در برخى از آيات، از «خمسۀ طيبه و اهل بيت عصمت و طهارت» سخن گفته شده كه امام حسين عليه السلام يكى از آنها است؛ مانند آيات تطهير، آيات ذوىالقربى، آيات عترت، آيات نذر على و فاطمه و... و همچنين در دوران انبياى گذشته گاهى از اهلبيت و خمسۀ طيّبه سخن گفته شده؛ از جمله در زمان آدم عليه السلام . 2
صاحب «الدرّ الثمين» در تفسير آيۀ ...فَتَلَقّٰى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمٰاتٍ ... روايتى نقل كرده كه در آن آمده است: «أنّه (آدم عليه السلام ) رأى ساق العرش و أسماء النّبي و الأئمة عليهم السلام فلقنه جبرئيل: قل: يا حميد بحقّ محمّد، يا عالي بحقّ علي، يا فاطر بحقّ فاطمة، يا محسن بحقّ الحسن والحسين ومنك الإحسان» وقتى بهنام حسينرسيداشك از چشمان آدم جارى شد و خطاب به جبرئيل گفت: برادرم، جبرئيل! وقتى نام پنجمين را مىشنوم قلبم مىشكند... جبرئيل پاسخ داد: او همانا از فرزندان تو است كه مصيبتها در برابر مصيبت او كوچك وحقير مىشود. آدم گفت: برادرم! آنمصيبتچيست؟ جبرئيل گفت:
او با لب تشنه، غريب و يكه و تنها كشته مىشود، يار وياورى ندارد... فرياد برمىآورد:
«وا عطشاه، وا قلّة ناصراه...» هيچكس پاسخش نمىدهد جز با شمشير... سرش را مانند