343از خود. 1
ج: ارتباط سياسى، اجتماعى و عقيدتى مردم با امام عليه السلام .
برخى از مورخان نوشتهاند: «پس از شهادت امام مجتبى عليه السلام نامهاى از سوى شيعيان به حسينبن على عليهما السلام رسيد كه اگر صلاح مىدانيد معاويه را از خلافت خلع كنيم و با شما بيعت نماييم. امام عليه السلام در پاسخ آنان نوشتند: بين من و معاويه قراردادى است كه تا مدت آن نگذرد صحيح نيست برخلاف آن رفتار نمايم و آنگاه كه او از دنيا رفت، در اين مورد نظر خواهم داد». 2
بعد از مرگ معاويه نامهها و طومارهاى فراوانى به امام حسين عليه السلام رسيد؛ مبنى براينكه «منتظر دستور شما هستيم». 3
كاروانى به تعداد صد و پنجاه نفر از سران و سرشناسان كوفه - كه هركدام حامل نامههايى از مردم كوفه بهعنوان دعوت از امام عليه السلام به كوفه بودند - با امام عليه السلام در مكه ديدار كردند و ايشان را به كوفه دعوت نمودند و نيز به امام نوشتند كه «يكصد هزار شمشير در يارى تو آماده است و چهل هزار تن با مسلمبن عقيل بيعت كردهاند». 4
پاسخ نامۀ كوفيان از سوى امام عليه السلام هنگامى داده شد كه دوازده هزار نامه نزد امام عليه السلام جمع شده بود. 5
د: اهتمام امام عليه السلام نسبت به امور جارى جامعه: توجه مردم به امام، يك جانبه نبود.
بلكه امام نيز بهنوبۀ خود مردم توجه داشتند و بدان اهميت مىدادند؛ از جمله در خطبهاى