288
«يا بُنَيّة إيتيني بِابْنَتِكِ الْمَوْلودَة»؛ «دخترم ! فرزند نوزادت را نزد من بياور.»
قنداقۀ آن مولود را به محضر پيامبر صلى الله عليه و آله آوردند. آن حضرت او را در آغوش كشيد و به سينه چسبانيد و صورت خود را به صورت وى نهاد. ليكن فاطمه با كمال تعجب ديد كه پيامبر صلى الله عليه و آله به جاى خوشحالى و سرور، به شدت مىگريد، تحمّل اين منظره بر فاطمه عليها السلام دشوار بود. پرسيد: پدرم! خداوند ديدگان تو را نگرياند، چرا گريان شدى؟
حضرت پاسخ دادند:
«دخترم ! فاطمه، بدان كه اين دختر در آينده به مشكلها و مصيبتهاى بسيار دشوار و مختلف گرفتار خواهد شد.» 1
و افزودند:
«اى پاره تنم ! اى نور ديدگانم ! كسى كه بر او و بر مصائب وى اشك بريزد، از حيث پاداش چنان است كه براى دو برادرش (حسن و حسين) اشك بريزد.» 2
پيامبر صلى الله عليه و آله سپس به نامگذارى آن مولود پرداخت و نام وى را زينب نهاد . 3
زينب عليها السلام سوّمين فرزند زهرا عليها السلام است كه دو سال پس از تولد امام حسين عليه السلام و سه سال پس از تولد امام حسن عليه السلام به دنيا آمد. 4
او تنها زنى است كه در وصف وى گفته شده: «أشْبَهُ النّٰاسِ بِأَبِيهٰا وَ فٰاطِمَةَ الزَّهْراءِ»؛ 5«شبيهترين مردم به پدرش (على) و مادرش زهرا بود.»
نيز دربارهاش گفتهاند: «كانَتْ قُطْبُ دائرةُ الْعيالِ في الْمُخَيَّمِ الْحسين»؛ «او محور و رهبر اهل بيت امام حسين عليه السلام در خيمهگاه بود.»