229 اَللّٰهُمَّ خُذْ لَنٰا بِحَقِّنٰا وَانْتَقِمْ مِمَّنْ ظَلَمَنٰا وَاحْلُلْ غَضَبَكَ بِمَنْ سَفَكَ دِمٰاءَنٰا وَقَتَلَ حُمٰاتَنٰا! فَوَاللّٰهِ مٰا فَرَيْتَ إِلاّٰ جِلْدَكَ، وَلٰا حَزَزْتَ إِلاّٰ لَحْمَكَ، وَلَتَرِدَنَّ عَلىٰ رَسُولِ‌اللّٰهِ صلى الله عليه و آله بِمٰا تَحَمَّلْتَ مِنْ سَفْكِ دِمٰاءِ ذُرِّيَّتِهِ، وَاَنْتَهَكْتَ مِنْ حُرْمَتِهِ في عِتْرَتِهِ وَلَحْمَتِهِ، وَحَيْثُ يَجْمَعُ اللّٰهُ شَمْلَهُمْ وَيَلُمُّ شَعْثَهُمْ وَيَأْخُذَ بِحَقِّهِمْ وَ لاٰ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللّٰهِ أَمْوٰاتاً بَلْ أَحْيٰاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ ¹.

وَحَسْبُكَ بِاللّٰهِ حٰاكِماً، وَبِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله خَصيماً، وَبِجِبْرِئيلَ ظَهيراً.

چرا چنين نگويى، تو پوست از زخم دل ما برداشتى و شكفتى و با اين خونى كه از خاندان محمّد صلى الله عليه و آله و ستارگان درخشانش، از فرزندان عبدالمطّلب بر زمين ريختى، ريشه‌كردى، حال پدرانت را صدا مى‌زنى؟! به گمانت كه صدايت به گوش آنان مى‌رسد؟! به همين زودى نزد آنان خواهى رفت و آنگاه است كه آرزو كنى: اى كاش دستت شل بود و زبانت لال كه چنين سخنى نمى‌گفتى و مرتكب چنين كارى نمى‌شدى.

خدايا! حقّ ما را بستان از آنكه بر ما ستم روا داشت. انتقام ما را بگير و خشم خود را بر كسى كه خون‌هاى ما را ريخت و ياران ما را كشت فرود آر.

اى يزيد! سوگند به خدا كه ندريدى مگر پوست خود را و نبريدى مگر گوشت خود را، و بدان با همين بار گناهى كه از ريختن خون خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله و هتك حرمت او در مورد خاندان و خويشانش بردوش دارى، بر آن حضرت وارد خواهى شد، آنگاه‌كه پروردگار همه را جمع خواهد كرد و پراكندگى آنان را گرد خواهدآورد و حقّ آنان را باز مى‌گيرد. (خداوند مى‌فرمايد:) «هرگز آنان را كه در راه خدا كشته شده‌اند، مرده مپندار، بلكه آنها زنده‌اند و در پيشگاه خداوند از مواهب و نعمت‌ها برخوردارند.» ²

و براى تو همين بس كه خداوند حاكم‌است، و محمّد صلى الله عليه و آله طرف دعوا، و جبرئيل پشتيبان او.

وَ سَيَعْلَمُ مَنْ سَوَّلَ لَكَ وَمَكَّنَكَ مِنْ رِقٰابِ الْمُسْلِمينَ، بِئْسَ لِلظّٰالِمينَ بَدَلاً وَأَيُّكُمْ