219آن حضرت پس از دفن جسدمطهّر پدرش، در حالىكه بهشدّت مىگريست، فرمود:
«... طُوْبىٰ لِأرْضٍ تَضَمَّنَتْ جَسَدَكَ الطّاهِرَ، فإنَّ الدُّنْيا بَعْدكَ مُظْلَمَةٌ، وَالآخِرةُ بِنُورِكَ مُشْرِقَةٌ، أمّا الّليْلُ فَمُسَهَّد، والحُزْنُ فَسَرْمَدْ أوْ يَخْتارُ اللّٰهُ لِأهْلِ بَيْتِكَ دارِكَ الّتي أنْتَ بِها مُقيم، عَلَيْكَ مِنِّي السَّلامَ يَابْنِ رسولِ اللّٰهِ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ». 1
«خوشا به حال زمينى كه بدن پاك تو را در آغوش گرفت. دنيا پس از تو تاريك گشت و آخرت با نور تو نورانى شد. پس از تو شبهايم سخت و حزنم طولانى است تا اينكه خداوند سرايى را كه تو در آن استقرار يافتى، براى اهل بيتت مقرر بدارد. از من به تو درود باد و رحمت و بركات الهى.»
سپس با انگشت مبارك خود روى قبر آن حضرت نوشت:
«هٰذا قَبْرُ الحُسَيْنُبْنُ عَلِيِّ بْنِ أَبِيطٰالِب الَّذي قَتَلُوهُ عَطْشاناً غَرِيباً». 2
«اين قبر حسينبن علىبن ابىطالب است كه او را در حالتى كه لب تشنه بود و غريب، كشتند.»
امام سجاد در آن شب، همچنين پس از دفن بدن مطهّر عباس، عموى بزرگوارش فرمود:
«عَلَى الدُّنيٰا بَعْدَكَ الْعَفٰا يٰا قَمَر بَنِي هٰاشِم، وَ عَليْكَ مِنِّي السّلامُ مِنْ شَهِيدٍ مُحْتَسَبٍ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكٰاتُهُ». 3
«خاك بر سر زندگى اين دنياى بى حضور تو. اى قمر بنىهاشم، از من درود و سلام باد بر شهيد راه خدا و درود و رحمت الهى برتو باد.»