270 «سليمان اعمش از امام صادق عليه السلام و آن حضرت از آباى كرامش نقل فرموده‌اند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «يا على! تويى اميرالمؤمنين و امام متقين. يا على! تويى سيّد اوصيا و وارث علم انبيا و بهترين صدّيقان و افضل سبقت‌گيرندگان در ايمان. تويى همسر سرور بانوان جهان و تويى جانشين پيغمبران.

يا على! تويى مولا و آقاى اهل ايمان و تويى حجّت بعد از من بر عموم آدميان. سزاوار بهشت، آن كسى است كه تو را دوست بدارد و مستحقّ دخول آتش، آن كسى است كه با تو دشمنى ورزد.

ياعلى! قسم به كسى كه مرا به نبوّت برانگيخته و از جميع خلايق برگزيده است، اگر بنده‌اى خدا را هزار سال عبادت كند، اين عبادت او مقبول درگاه خدا نمى‌شود، مگر به ولايت تو و ولايت امامان از فرزندان تو. و حقيقت آن كه ولايت تو مقبول نمى‌شود مگر به برائت و بيزارى از دشمنان تو و دشمنان امامان از فرزندان تو. اين، مطلبى است كه جبرئيل (پيك وحى خدا) به من خبر داده است. پس هر كه مى‌خواهد، (بپذيرد) و مؤمن شود و هر كه مى‌خواهد، (انكار كند) و كافر گردد.»

«عن ابي حمزة قال : قال لنا على بن الحسين عليهما السلام : اى البقاع افضل ؟ فقلت : الله و رسوله و ابن رسوله اعلم . قال : ان افضل البقاع ما بين الركن و المقام . و لو ان رجلا عمرما عمر نوح عليه السلام في قومه - الف سنة الّا خمسين عاما - يصوم النهار و يقوم الليل في ذلك المقام ثم لقى الله عز و جل بغير و لا يتنا لم ينتفع بذلك شيئا». ¹

«ابوحمزه نقل كرده از امام سجاد عليه السلام كه فرمود: «كدام نقطه از نقاط زمين افضل است؟» گفتم:

«خدا و رسولش و فرزند رسولش داناترند.» فرمود: «افضل نقاط زمين، مابين ركن و مقام است (مقصود از ركن، آن زاويۀ از كعبه است كه حجرالاسود در آن منصوب است و مقصود از مقام، مقام ابراهيم عليه السلام است) و اگر مردى به اندازۀ عمر نوح عليه السلام كه در ميان قومش به سر بُرد (950 سال) عمر داده شود و در تمام اين مدّت، در اين مكان (مابين ركن و مقام) به عبادت خدا بپردازد، روزها، روزه‌دار و شب‌ها، شب‌زنده‌دار باشد، اما خدا را (به هنگام مرگ) به غير ولايت ما، ملاقات كند، هيچ بهره‌اى از آن همه عبادت خود، نخواهد داشت.»