215هم براى خواب و تفريح و غذا، تلف مىكند و به وطن برمىگردد. و ذلك هوالخسران المبين.
بنابراين، بسيار توجه و تنبّه لازم است كه اين سرمايۀ نفيس و فرصت عزيز از دست نرود. آدمى بايد پيوسته به خود تلقين كند كه: اينجا، مكه و بيت اللّٰه الحرام و بازار آخرت است و ميدان فعّاليّت و توشهبردارى براى قيامت كبرى.
كَلاّٰ إِذٰا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا وَ جٰاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا وَ جِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسٰانُ وَ أَنّٰى لَهُ الذِّكْرىٰ يَقُولُ يٰا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيٰاتِي. 1
«چنان نيست كه آنها مىپندارند. در آن هنگام كه زمين سخت كوبيده شود، و فرمان پروردگارت فرا رسد، و فرشتگان صف در صف حاضر شوند، و در آن روز جهنم احضار گردد، آرى در آن روز انسان متذكر مىشود. آيا اين تذكر سودى براى او دارد؟ مىگويد: اى كاش براى زندگىام چيزى از پيش فرستاده بودم.»
حقتعالى خلق را گويد به حشر
أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّمٰا خَلَقْنٰاكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنٰا لاٰ تُرْجَعُونَ 2
«آيا چنين پنداشتهايد كه ما شما را به عبث و بيهوده آفريدهايم و شما به سوى ما برگردانده نمىشويد؟»
اندكى صرفه بكن از خواب و خور
كٰانُوا قَلِيلاً مِنَ اللَّيْلِ مٰا يَهْجَعُونَ وَ بِالْأَسْحٰارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ. 3
«(بهشتيان در دنيا) پيوسته چنين بودند كه اندكى از شب را مىخوابيدند و سحرگاهان به