114
اعطاى كثير به قليل و در برابر كاراندك و پاداشعظيم عنايتكردن دَأب و دَيْدَن اوست،
«يا من يعطي الكثير بالقليل » 1
«اى كسى كه در مقابل كار كم، پاداش بسيار عطا مىكند.»
از امام اميرالمؤمنين عليه السلام سؤال شد: «بنده كه دست به دامن كعبه مىزند و پردۀ حرم را مىچسبد به چه معنى است؟» فرمود:
«مثله مثل رجل له عند آخر جناية و ذنب فهو متعلق بثوبه يتضرع إليه و يخضع له أن يتجافى عن ذنبه ». 2
«كار او مانند كار مردى است كه دربارۀ ديگرى مرتكب گناه و جنايتى شده و حال، با ندامت و پشيمانى، چنگ به دامن او مىزند و گوشۀ جامۀ او را مىگيرد و با خضوع و تذلّل، از او عفو و گذشت از تقصير و گناه را مىطلبد.»
مسلّماً مقتضاى كرم و بزرگوارى هر شخص كريمى در اين موقِع، بذل عنايت و ابراز مرحمت است. تا چه رسد به ساحت اقدس حضرت ربّ العفو والكرم كه وقتى بندهاى وامانده و بىپناه، روى نياز به درگاه آن بىنياز مىآورد و چهرۀ شرمسار و پر خجلت، بر خاك ذلت و انكسار مىمالد و دامن بيت را مىچسبد و فرياد «اَلْعَفْوَ، يا رَبَّ الْبَيْتِ»، سر مىدهد، حاشا از كرمش كه رو برگرداند و آن بندۀ مسكين را، از در خانهاش، با ذلّت و خوارى براند! «لا و رب الكعبة و الحرم ». بلكه آن چنان رحمت عامّ و شاملى، بر سر واردين بيت مكرّم، دامن بگستراند كه تمام خطوات و لحظاتشان يعنى قدمها و نگاههايشان، ارزش آسمانى پيدا كند.
اين بشارت، از حضرت ختمى مرتبت صلى الله عليه و آله رسيده است:
«ما من طائف يطوف بهذا البيت حين تزول الشمس حاسرا عن رأسه حافيا يقارب بين خطاه و يغض بصره و يستلم الحجر في كل طواف من غير أن