113عمومى عالم در حال طواف باشد؟
آرى، انسان هم موظّف به طواف است. منتها آنها طوافشان، طواف تكوينى و اضطرارى است، اما انسان كه عقل و اراده و اختيار دارد، بايد با عقل و اراده و اختيار، دور مبدأ و معبود خود، در حال طواف باشد و گرد او بچرخد.
در همه حال و در همه وقت و در همه جا، چشمش به او بوده و وجهۀ همّتش رضا و خشنودى او باشد.
خانهاى را كه او از باب تشريف و تكريم آدميان، به نام خود، تعيين كرده و در دسترس انسان قرار داده است، قبلۀ خود بسازد و هنگام نماز و عرض بندگى، به سمت آن بِايستد؛ وقت تلاوت قرآن، رو به سمت آن باشد؛ موقع خوابيدن و نشستن، به جانب آن بخوابد و بنشيند؛ در حال احتضار، به سمت آن بچرخد و در ميان قبر نيز، رو به سمت آن دفن شود. و خلاصه، تمام حركات و سكنات و جُنْب و جوش (به استثناى بعضى حالات) و مرگ و حياتش رو به سمت خانۀ معبود باشد.
قُلْ إِنَّ صَلاٰتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيٰايَ وَ مَمٰاتِي لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰالَمِينَ 1
خانۀ كعبه خانۀ دلهاست
موقعيّت انسان موفّق به طواف
در واقع، آدمى كه لبّيك اجابت به دعوت حضرت حق گفته و موفّق به حضور در حريم بيت خدا گشته است، ميهمانى است بسيار عزيز كه وارد بر ميزبان كريمى شده است كه جود و كرمش نامتناهى، احسان و انعامش بىپايان، به رايگان بخشيدن، عادت او،