105
«قال رسول الله صلى الله عليه و آله : من صمت نجا». 1.
«هركس سكوت كرد نجات يافت.»
از حضرت مسيح عليه السلام نقل است:
«لا تكثروا الكلام في غير ذكر الله ، فإن الذين يكثرون الكلام في غير ذكر الله قاسية قلوبهم و لكن لا يعلمون 2».
«سخن در غير ذكر خدا، زياد مگوييد، زيرا كسانى كه در غير ذكر خدا پرگويى مىكنند، دلهايشان را قساوت گرفته و خود نمىدانند.»
پس چه بهتر كه شخص محرم، پيوسته در معناى احرام و خلع لباس و پوشيدن جامۀ احرام و گفتن لبّيك، بينديشد و دل از ياد خدا و زبان از نام خدا، فارغ نسازد. همه را به حال خود، رها كند و خود، به كار و حال خود بپردازد. قدر فرصت بداند و فكرش را متوجه ميزبان كريمش بسازد و چشم از دستلطفوعنايت او برندارد. دقيقاً مواظب باشد كه تمام رفتار و گفتار و حركات و سكناتش، بر وفق ميل و رضاى حضرت ميزبان باشد و در اين بينديشد كه روزۀ مستحبّى در شرع ما، بىاذن ميزبان، مذموم است. بنابراين هتك حرمت صاحبخانه درخانهاش، چه صورت دارد؟ و چه فضاحت و رسوايى بهبار مىآورد؟
بىپروا بودن در حال احرام و چشم و گوش و زبان را آزاد گذاشتن و از فحش و ناسزا و سخنچينى و چشمناپاكى و بدگويى پرهيز نكردن، تمام اينها هتك حرمت ميزبان است، آن هم بر سر سفرۀ او. پناه بر خدا از اين غفلتزدگىها و نستجير باللّٰه من غلبة الجهل و الغفلة علينا.
پس بياييد اى اخوان الصفا و اى رازداران باوفا و اى مشتاقان ديدار و لقا، بياييد با
قلبى مملوّ از صدق و صفا، خالى از نفاق و ريا، همه با هم بگوييم:
«لبّيك اللّهم لبّيك ، لبّيك لا شريك لك لبّيك ، ان ّ الحمد و النّعمة لك و الملك ، لا شريك لك لبّيك ».