325 جبين را سجده فرساى در پير مغان كردم به بام كعبۀ دل مى‌زنم ناقوس ترسا را ¹

34 - ملا محمّد رفيع واعظ قزوينى؛

شاعر قرن يازدهم به جستجوى كعبه مقصود و ديدار معبود است كه مى‌گويد:

سراغ كعبۀ مقصود كرده‌ام واعظ سراغ همسفر امّا نمى‌توانم كرد ²
* * *

در راه بندگى به سوى كعبۀ نجات دادى چو دست و پاى طلب همّتم بده ³
* * *

تا كعبه با خيال تو همدوش رفته‌ام اين راه را تمام به آغوش رفته‌ام ⁴

واعظ متظاهران را مخاطب قرار داده و آن‌ها را از اين عمل ناخوش آيند بر حذر داشته و گفته است:

تا چند در لباس كنى دعوى صلاح خواهى به جامه كعبه نمايى كنشت را ؟! ⁵

او در خلال سخنان خود درس آزادى و آزادگى مى‌دهد و انسان را به ترك حصار شهرنشينى و گرفتاريها و مشكلات آن تشويق مى‌كند و در حقيقت مى‌خواهد بگويد: بايد ديدِ انسان وسيع و فكر او باز باشد و خود را اسير اين و آن نكند. براى اين منظور از ارزش و احترام كعبه سود جسته است.