315 در كفش زاد نى و راحله نى

قاصد بيت اللّٰه كه چند فرسنگى طى طريق كرد، پاهايش آبله زد و گرسنگى بر او چيره شد و:

آتش شوق او نشست فرو شست از وصل كعبه دست فرو

به سوى خانۀ خود بازگشت و در پاسخ كسانى كه علّت انصراف او را مى‌پرسيدند، گفت:

كه به كعبه نمى‌رسم امروز تابه كعبه بسى ره است هنوز ¹

و در پايان مى‌گويد: من كه از طىّ سه فرسنگ اين چنين آزرده شدم، چگونه مى‌توانم اين مسافت دور و دراز را طى كنم و چون از رسيدن به كعبه مأيوس شد گوشه نشينى و عزلت اختيار كرد.

جامى نيز از جمله كسانى است كه معتقدند حج بايد با توكّل باشد و زائر بيت اللّٰه از هيچ چيز و از هيچ كس جز خدا نبايد ترس و واهمه داشته باشد و به هيچ كس و هيچ چيز جز لطف پروردگار و ذات اقدس او دل نبندد. او در اين مورد داستان حاجى‌اى را كه با جنّى مهيب برخورد كرده آورده و گفته است:

رهروى روى به تنهايى كرد