117اقوام جزيرة العرب آن را از مقامات مقدّسه شمرده و احترام آن را واجب مىدانستند. از دير زمان مرسوم بود كه از اطراف و اكناف به زيارت مكّه مىآمدند و كعبه در حقيقت بتخانۀ خدايان عربستان بوده است. زمان پيغمبر اسلام سيصد و شصت بت در آنجا موجود بود كه صورت حضرت عيسى و مريم هم جزو آنها بوده است. اعراب آرايش و تزيين كعبه را از افتخارات خود مىشمردند. يهوديان نيز كعبه را مقدّس و محترم مىدانستند. پيامبر صلى الله عليه و آله كه تمام بتهاى عرب را در كعبه يكجا ديد، از اين نقطۀ اتّحاد به سود پيشبرد اسلام استفاده كرد و گفت: خداى بى همتا همان خداى ابراهيم است كه بانى كعبه بود و تمام اعراب او راقبول دارند. 1
گوستاولوبون در ضمن بحث از اعمال مذهبى اسلام و فرق مختلف آن، در مورد حج بحث مستقلى كرده و گفته است: زيارت بيتاللّٰه - كه واجب است هر مسلمانى در مدت عمر لااقل يك مرتبه (با بودن استطاعت) آن را درك كند - يكى از اركان مهمّ اسلام شمرده مىشود و آن از جمله اركانى است كه داراى نتايج و فوايد سياسى بسيار است.
سفر حج با كاروانهاى مهم و بزرگ صورت مىگيرد كه از قاهره و دمشق حركت مىكنند.
در اين سفر دور و دراز بسيارى از حجّاج در طول راه تلف مىشوند امّا براى اين زيارت كه از ايّام قديم رايج بوده، تحمّل تمام زحمات و خسارات، سهل و آسان بوده و هست و زائران در خود احساس الم و خستگى نمىكنند.
در ايّام حج، حدود دويست هزار مسلمان در مكّه (آن زمان) جمع مىشوند و يكديگر را ملاقات مىكنند و از حال يكديگر با خبر مىشوند. حج براى تشييد اخوّت مقرّر گرديده است.
آرى تمام حجّاج در يك جا جمع مىشوند و در امور مذهبى، سياسى، تحقيقاتى، اقتصادى و... تبادل نظر مىكنند و «از فرنگيان كسى از خوف جان نمىتواند به آنجا قدم بگذارد». 2