86«آنگاه به شكرانۀ خدا خانۀ حرام خدا را پوشانديم با قطعههاى پارچههاى فراوان و بُردهاى يمانى.»
«و ده ماه در حرم ماندگار شديم كه بر درِ آن كلونى قرار داديم.»
«آنگاه به طواف هفتگانه بر گِرد حرم پرداختيم و در مقام ابراهيم به سجده افتاديم.»
«و در شعب شش هزار قربانى كرديم و هجوم مردم را براى گرفتن گوشتهاى قربانى نظاره كرديم.»
«آنگاه به سوى سرزمين خود كوچ كرديم و بيرق پيروزى خويش را همچنان برافراشتيم.»
از اين سروده چنين بر مىآيد كه «تبّع» مدّت ده ماه در مكه اقامت داشته، و اين غير از آن است كه ابن هشام در سيرهاش آورده و آن را شش روز دانسته است.
تبّع در مدّت اقامت خويش، تعداد شش هزار رأس قربانى را براى مردم ذبح كرد.
اين جريان در حوالى سال 220 پيش از هجرت پيامبر صلى الله عليه و آله اتفاق افتاده است. از آن پس مدتها جانشينان تبّع يكى پس از ديگرى جامۀ كعبۀ مكرمه را با چرم و قباطى 1مىپوشاندند. 2
2 - «جامۀ كعبه پس از تبّعيان»
تاريخنگارانِ پس از تبع حميرى و جانشينان وى، در باره اينكه چه كسى جامه پوشاندن كعبه را بر عهده داشته و آن را به انجام مىرسانيده، مطلبى ذكر نكردهاند. ليكن در اينجا مىتوان گفت مردم وقتى جامههاى كعبه را كه به وسيله تبّع و جانشينان او بر آن پوشانيده مىشد، مىديدند هيچگاه اجازه نمىدادند كه خانه مجرد از جامه باشد. و به نظر مىرسد كه - در دوران جاهليت - به عنوان تقرّب به پروردگار، جامههايى را بر كعبه قرار مىدادند. بدينصورت كه هركس قصد قراردادن جامه بر كعبه را داشت، جامۀ نوين