294فتح حبشه با كشتيهايى به يمن گسيل داشت...ابوعمرو علاء گفته است كه من قرآن را نزد ابن كثير و مجاهد ختم كردم. ابن كثير به زبان عربى بيش از مجاهد تسلط داشت و تا هنگام وفات، امام قاريان بود 1.
2 - نافع
ابوعبداللّٰه نافع بن ابى نعيم مدنى، مكنّى به «ابورُويم» مى‌باشد. طبق روايت اصمعى و نيز حافظ ابى نعيم (در تاريخ اصفهان) و ابن نديم، نافع اصفهانى الاصل بود و در مدينه مى‌زيست و در همانجا به سال 176 يا 196 هجرى قمرى درگذشت.
ابن جزرى مى‌نويسد:
«نافع يكى از قراء سبعه و عالمى نام‌آور و ثقه و صالح و از اهالى اصفهان مى‌باشد و قراءات را از جماعتى كه به هفتاد نفر مى‌رسد فرا گرفته است 2».
3 - احمد بن اقبال قزوينى مكى
وى به همراه پدر سالها در مكه اقامت گزيد و جمعى از فضلاى وقت، مانند ابن عساكر و ابن خليل و دلاصى را درك كرد. دربارۀ او گفته‌اند كه مانندش كم ديده شده كه بر اقراء آن همه صبر و حوصله از خود نشان داده باشد 3.
4 - احمد الشريف خراسانى
سخاوى پس از اعطاى لقب «مقرىء» به احمد شريف خراسانى مى‌گويد:
«كان دينا خيرا مقرئا مقيما برباط الشيرازى .... 4».
5 - ابوعبداللّٰه كازرينى
محمدبن حسين بن آذر بن بهرام فارسى ابوعبداللّٰه كازرينى، مقرىء اهل مكة 5.