248مقرر؛ يعنى در روز دهم ذى حجۀ سال 1345ه . ق . به وسيله جامۀ ياد شده پوشانيده شد.
در محرم سال بعد (1346) ملك عبدالعزيز فرمانى مبنى بر تأسيس كارگاه ويژه براى ساختن جامۀ كعبه صادر كرد و به دنبال اين فرمان، وزير دارايى، شيخ عبداللّٰه السليمان، كارگاه ياد شده را در منطقۀ اجياد و در مقابل ادارۀ دارايى، در مكه مكرمه، در زمينى كه مساحت آن به حدود 1500 متر مربع مىرسيد، تأسيس كرد. كارگران بى درنگ عمليات ساختمانى آن را آغاز كردند و اين ساختمان، پس از گذشت شش ماه اول سال 1346 ه . ق . به پايان رسيد.
بنابراين، ساختمان ياد شده نخستين كارگاهى بود كه در طول دورانهاى گذشته؛ يعنى از دوران جاهليت تا كنون، در حجاز براى تهيۀ جامۀ كعبه راه اندازى شد.
از سوى ديگر، مسؤولان عربستان، ضمن انجام عمليات ساختمانى كارگاه، اقدام به تهيۀ امكانات لازم براى آغاز عمليات جامه بافى كردند. اين امكانات عبارت بودند از مواد خام لازم براى ساخت جامه؛ مانند ابريشم و مواد رنگرزى و نيز دستگاههاى پارچه بافى كه به وسيلۀ آن پارچههاى جامه بافته مىشد. مهمتر از همه، فراهم كردن كارگران فنى لازم براى كار در بخشهاى گوناگون اين كارگاه؛ از رنگرزى ابريشم تا بافت و آذينبندى آن به وسيلۀ تارهاى نقرهاى مطلا بود.
در واقع مىتوان ادعا كرد كه هيچ يك از عناصر سهگانۀ اساسى ساخت جامه در دسترس دولت عربستان سعودى نبود، ليكن با اين حال، در فراهم آوردن آنها از هيچ كوششى دريغ ننمود تا بتواند جامۀ كعبه را پيش از فرا رسيدن موسم آماده و مهيا سازد.
در اين ميان سعى و كوشش بى دريغ سه نفر در به تحقق رسيدن اين كارِ سنگين، بسيار مؤثر و كار ساز بود و آنها عبارت بودند از:
شيخ عبداللّٰه السليمان - وزير دارايى آن دوران - و شيخ عبدالرحمن مظهر - كه پست مترجمى در وزارت امور خارجۀ عربستان را داشت و رييس مطوفين هندى بود كه به عنوان نخستين مدير كارگاه جامه بافى تعيين شد - و مرد سوم شيخ اسماعيل غزنوى يكى از علما و دانشمندان هندى تبار بود.