207آن به سيزده مىرسيد. طول آنها 338 ذراع بوده كه بر روى اين دو «حمل» كمربندهاى ششم و هشتم قرار مىگرفت. 1
امّا چگونگى آويختن اين «احمال» بدينگونه بود كه هر دو قطعه از پرده بر يكى از قسمت هاى ديوار كعبه قرار داده مىشد و سپس به وسيلۀ طناب هايى به حلقههاى آهنى بسته و آنگاه بر بام كعبه انداخته مىشد و بعد به وسيلۀ دستگيرهها و بندهايى به يكديگر متّصل مىگشت. و در قسمت زيرين به وسيلۀ حلقههايى كه بر روى شاذروان قرار داده شده بود ثابت و استوار مىگرديد.
هر گاه يكى از قسمتهاى ياد شده، بر كعبه نصب مىشد؛ به وسيلۀ دستگيرهها و بندهاى ياد شده به قطعۀ نزديك خود پيوند مىخورد و بدين صورت در پايان همانند پيراهن سياه رنگ مربعى بر كعبه پوشيده مىشد.
پس از آن، در پيرامون كعبۀ معظّمه، بر روى اين قطعههاى به هم پيوسته، و در يك سوم قسمت فوقانى آن، كمربندهاى كعبه، كه مركّب از هشت قطعه بود، نصب مىگشت. 2
افزون بر اين قطعاتِ ابريشمى، قطعات ديگرى نيز وجود داشت كه عبارت بودند از دويست و يازده ذراع پارچۀ اطلس سياه و ساده (بافت مصر) و پارچۀ ابريشم و اطلس قرمز و سبز (بافت خارجه) كه بر روى قسمتهايى از آن تارهاى نقرهاى سفيد رنگ و تارهايى از طلاى زرد و نيز با عيار 99% تنيده مىشد.
كمربندهاى جامه (طراز)
جامۀ كعبه، داراى هشت كمربند بوده كه بر روى قطعههاى هشتگانه - همچنانكه پيش از اين ياد كرديم - قرار داده مىشد. هر يك از اين كمربندها از نظر اندازۀ طول، مقدار وزن، تارهاى تنيده و آذينهاى ميان آن بدين شرح مىباشد: