105گفتنى است كه آذين جامۀ كعبه به وسيلۀ نقشهاى ياد شده تا سال 561 هجرى همچنان ادامه داشته است، به طورى كه «ابوالحجاج يوسف بن محمد البلوى» نويسندۀ كتاب «الف - باء» آن را ملاحظه كرده و به صورت زيبايى، نقش و نگارها، آذينها، همچنين تغييرات آذينهاى ياد شده، به همراه نوشتههاى بر روى آن را توضيح داده است.
وى در اين باره مىنويسد:
«سرتاسر خانۀ كعبه، به استثناى جايگاه در و حجرالاسود، به وسيله جامهاى از ابرايشم پوشيده شده است. كمربندهاى آذين شده بر روى آن به رنگ سبز بوده و تابلوهاى محراب شكل آن، در اين كمربندها قرار داده شده است. بر روى هريك از تابلوهاى ياد شده قطعهاى از ابريشم سرخ قرار گرفته كه به كمربند دوخته شده است.
نوشتهها به علت درشت بودن، از راه دور قابل رويت و خواندن است. پس از «بسمالله ...»، بر روى آنها اين آيه نقش بسته است: إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّٰاسِ... و سپس به دنبال آن نام دستور دهندۀ براى ساخت و سال بافته شدنش به چشم مىخورد.
در سال 447 هجرى «ابو كامل على بن محمد الصلحى» حكومت يمن را به دست گرفت و از اطاعت عباسيان سر باز زد. نامبرده خطبه را بنام خليفه فاطمى «المستنصر» در مصر آغاز كرد. سال 455 هجرى بود كه او به مكه وارد شد و به مردمان آن نيكى بسيار نمود؛ آنچنانكه عدل و احسان خويش را بر آنان آشكار ساخت و قلب ساكنان مكه را از آن خود كرد. تا آنجا كه همه زبان به حمد و ثناى او گشودند. پس از آن بود كه وى كعبه را با جامهاى سپيد پوشانيد. 1
همچنين در سال 466 هجرى كعبه به وسيلۀ «ابو نصر استرابادى» 2 با جامهاى از