154حسن روضه خوان يزدى؛ آقا سيد حسين صحاف؛ حاجى حسين قمشه دنگچى؛ آقا خان سلطانزاده طهرانى؛ آقا ميرزا محمد عطار طهرانى؛ خدمه و عكام: حاجى رضا يزدى؛ على اكبر يزدى؛ محمد فلاح. طباخ: حسين يزدى، مباشر قهوه: محمد جعفر رفيق حاجى حسين شيش؛ چاووش: حاجى حسين شيش شوشترى. زميلات كجاوه: حضرت آقا و جناب آقا شيخ محمد رضا شوشترى. زوج ديگر: بنده و آقا رضا؛ زوج ديگر: آقا خان و آقا شيخعلى اكبر؛ زوج ديگر: آقا سيد حسن و آقا ميرزامحمد؛ حملهدار: حاجى حمودى شوشترى؛ مكارى (باروت و كبريت).
همانطور كه ملاحظه شد مؤلف در اين فهرست نيز نام خود را ياد نكرده است، تنها در يك مورد صفحهاى كه در آن آگاهىهاى مربوط به مناسكها داده و در پايان گفته است: حساب مناسكها و آنچه قرض كرده بودم از حساب جناب مستطاب آقاى حاجى سيد محمود، همه را در تاريخ ذيل پرداختم و محاسبۀ طرفين فيصل گرديد، فى تاريخ 23 شوال 1332 الاقل الحاج ميرزا على الاصفهانى. از آنجا كه در سراسر كتاب تنها مطالب نوشته شده از همين مؤلف و به همين خط است و از جمله همين عبارت مىتوان مطمئن بود كه نويسنده سفرنامه همين ميرزا على اصفهانى است كه ما از وى آگاهى خاصى جز آنچه در اين كتاب آمده بدست نياورديم. وى از شاگردان مرحوم سيد محمد كاظم طباطبايى و احتمالا فرزند ايشان سيد محمد بوده و تعلق خاطر روشنى به اين خاندان داشته است. 1 وى پيش از ورود در كتاب، صورت سئوال و جوابى را كه از مرحوم صاحب عروه درباره فرزند ايشان سيد محمد شده آورده است، متن اين سئوال و جواب به اين شرح است:
بسم الله الرحمن الرحيم، سيدنا و مولانا حجةالاسلام يابن رسول الله متعنا الله تعالى بدوام ظلكم العالى على رئوس الانام، چون حضرت مستطاب سيد الفقهاء العظام ثقةالاسلام آقازداده اعظم مولانا المؤيد آقا سيد محمد طباطبايى مدضلهالعالى را سفر بيتالله الحرام در پيش است و بسا اتفاق مىشود كه مؤمنين و متدينين را مسائلى محل اتبلاى