112شعور و معرفتِ انسان به چيزى باشد كه اين عمل، علامت و نشانۀ آن است. در وراى اين نشانهها، توحيد قرار دارد يعنى نفى همه قدرتهايى كه به نحوى جسم و جان آدمى را در قبضۀ اقتدار خويش گرفتهاند. و اثبات حاكميت مطلق الهى بر همۀ وجود و به عبارت روشن و آشنا: حاكميت نظام اسلامى و مقررات اسلامى بر زندگى فردى و اجتماعى مسلمين. در خلال آيات حج، قرآن همه را به برائت از بتهاى مشركين فرا مىخواند:
«فاجتنبوا الرجس من الاوثان...»
اين بتها ممكن است يكروز همان بتهاى اويخته بر كعبه باشد، اما بىشك امروز و هميشه، همان قدرتهايى است كه حاكميت بر نظام زندگى آدمى را بناحق در دست گرفتهاند و امروز - واضحتر از همه - قدرت شيطانى آمريكا و قدرت فرهنگ غرب و فساد و ابتذالى است كه بر كشورها و ملتهاى مسلمان تحميل مىكنند. البته عالم نمايان وابسته و مزدور حكومتهاى پوشالى اصرار خواهند كرد كه خير، بتها همان منات و لات و هبلاند.. همانها كه در روز فتح مكه زير پاى سپاهيان پيروزمند پيامبر بزرگ صلى الله عليه و آله خُرد و نابود شدند.!
مقصود اين آخوند السلطنهها آن است كه حج را بزعم خود از هرگونه مضمون سياسى، تهى سازند.! غافل از آنكه همين اجتماع ميليونى مسلمانان از هر گوشۀ جهان، در يك نقطه، در يك زمان، خود داراى بزرگترين مضمون سياسى است. اين نمايش امت اسلامى است كه در آن اختلافات نژادى و زبانى و جغرافياى و تاريخى همه رنگباخته و از همه، يك «كُلّ» پديد آمده است.
آنان و اربابانشان براى اينكه مسلمين از اين واحد بزرگ چيزى نفهمند و فَردها احساس «جمع» نكنند، همهگونه دروغ و فريب و سخن باطل به ميان آوردهاند و مىآورند تا عرصه را بر دعوت كنندگان به وحدت و مناديان برائت از سردمداران شرك، تنگ كنند.
ايران اسلامى خواسته است اگر نه بيشتر، كمترين كارى را كه با مضمون حج مناسب است انجام دهد، و آن دعوت