134
ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النّٰارُ 1؛ و به كسانى كه ستم كردهاند، متمايل نشويد كه آتش دوزخ به شما نرسد.
8 . گناهكاران را مغرور نسازيد و مطلبى نگوييد كه به فاسقان جرأت در كارشان دهد؛ زيرا فقيه كامل آن است كه مردم را از رحمت خدا مأيوس نگرداند و از مكر الهى در امانشان ندارد.
9 . گناهان را در انظار مردم سبك و كوچك نشماريد.
10 . قرآن را با رأى خود تفسير نكنيد.
11 . براى سخنان معصومين عليهم السلام توجيهات ناسالم و باطل نكنيد و در آنها تصرّفات و تحليلهاى سبك و ركيك ننماييد.
12 . بههنگام بيان فضائل و مقامات پيامبران و امامان معصوم عليهم السلام مطالبى را نگوييد كه نزد خردمندان مايۀ نقص آنان گردد.
13 . اگر توان پاسخگويى نيكو و علمى به شبهههاى عقيدتى را نداريد، وارد آن نشويد و اساس دين و عقيدۀ مردم را ويران نسازيد.
14 . با نرمى و مدارا رفتار كنيد كه رعايت نرمش در همۀ كارها اصل اساسى است.
15 . سخن را براى هدفهاى باطل و غيرالهى، طولانى نكنيد و در وعظ خويش منظور شخصى نداشته باشيد.
16 . سزاوار است بهويژه در ايام غير عاشورا، حالتهاى روحى مردم را مراعات نماييد. مثلاً بهاندازهاى ذكر مصيبت نماييد كه دلها رميده نشود و گفتهها سست نگردد.
بههمينخاطر مصيبتهاى بسيار فجيع و دلخراش را بر زبان نياوريد.
17 . امر به معروف و نهى از منكر كنيد. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود: وقتى بدعتها پيدا شد وظيفه عالم است آنچه را كه حق است به مردم بگويد و علمش را آشكار كند.
18 . مطلبى كه ذلّت امام حسين عليه السلام و اهلبيت گرانقدرش از آن برداشت شود،