89خارجى-كه در اين فتنه از دست داده بودند،بعنوان غرامت باز پس گرفتند.
در سال 1311 هجرى انگليسيان نيز كشتىهاى خود را براى بار ديگر به آبهاى اين مرز آوردند و اين نتيجۀ حملۀ اعرابى بود كه در آن حمله،كنسول انگليس را كشتند و نمايندۀ كنسول فرانسه و روس را مجروح نموده بودند.
بنابراين در نتيجۀ تجاوز نمايندگان خارجى به خارج از محدوده تعيين شده يورشى صورت پذيرفت و اينان كه خود مسلمانانى از افراد اين شهر بودند،بعلت حمايت و پشتيبانى كشورى خارجى،دست به اعمالى ناشايست زده و با برادران و همشهريان خود بد رفتارى مىكردند.
هنگام اين شورش،«شريف عون»از مكه آمد و در محلّ حاضر شد و در پايان صلح و دوستى را بدون درگيرى حاكم نمود و كشتىهاى انگليسى جدّه را ترك نمودند.
جدّه داراى 3500 خانه بود كه اين خانهها از نظم خاصّى برخوردار نبود،اين خانهها غالباً بوسيله سنگهايى كه از كوههاى نزديك آن آورده مىشد ساخته شده بود و گاه نيز اين خانهها بوسيلۀ سنگهاى لاشه بنا مىگرديد،سنگهاى لاشه را معمولاً از كنارههاى دريا بدست مىآوردند و با ضخامت بسيار اندكى كه داشت،در نهايت استحكام و قدرت بود،ليكن خطر آن بسيار و ضرر آن جبرانناپذير بود؛زيرا اينگونه سنگها بعلّت دارا بودن مقدار زيادى فسفر،قابل اشتعال بوده و به سرعت مىتواند آتش سوزى را افزايش دهد!.خانههاى آنان همانند خانههاى ساير شهرهاى حجاز (مكه و مدينه) بود كه بيشتر شبيه به خانههاى مصر در دوران مماليك است-هم اكنون در«سوق السّلاح»از اين خانهها فراوان وجود دارد -،ليكن در همين خانهها اتاقهاى بزرگ و سالنهاى وسيعى با سقفهاى بلند و پنجرههايى بلند و عريض همانند بالكنهايى كه به بيرون متمايل گشته و بدان«رواشن»گفته مىشود-(مفرد آن روشن بوده كه كلمهاى فارسى به معناى نورانى مىباشد.)-جنس اين پنجرهها از چوب بود و نقش و نگارهاى مختلفى بر آن حك شده بود در ميان خانههاى اين شهر،خانهاى را ديدم كه ديوارِ سر درِ خانه در حدود پانزده متر بود و در آن نُه پنجرۀ بزرگ تعبيه شده بود كه بدون شك اينگونه پنجرههاى بزرگ با وضع مناطق گرمسيرى مىتواند سازگار باشد و بدين جهت است كه