424وجود نخواهد داشت.هنگامى كه آنان به مدينه بازگشتند،از ويژگىهاى رسول خدا صلى الله عليه و آله در آنجا صحبت كردند و مردم را به اسلام دعوت نمودند،به طورى كه اسلام در آن شهر منتشر گرديد.در سال بعد،دوازده نفر از«اوس»و«خزرج»،به هنگام موسم حج به مكه آمدند و در«عقبۀ اولى»با پيامبر صلى الله عليه و آله ملاقات نمودند.آنان نيز با رسول خدا صلى الله عليه و آله بيعت كردند كه همين بيعت به بيعت«اولى»يا (بيعة العقبه) مشهور گرديد كه از ميان بيعت كنندگان«رافع بن عجلان»و«عبادة بن صامت»را مىتوان نام برد.سپس اين گروه به مدينه بازگشتند و رسول خدا صلى الله عليه و آله،«مصعب بن عمير»را همراه آنان به سوى مدينه فرستاد كه براى آنان قرآن تلاوت كند و احكام و دستورات اسلام را بدانان آموزش دهد.
هنگامى كه فرستادۀ رسول خدا صلى الله عليه و آله به مدينه رسيد،گروهى از اسلام آورندگان به دور او جمع گرديدند.اين خبر به«سعد بن معاذ»و«اسيد بن حضير»كه هر دو از بزرگان «بنى اشهل»بودند،رسيد.پس«اسيد»به قصد مجادله نزد«مصعب»آمد.«مصعب»به او گفت:«چرا نمىنشينى و گوش بدهى؟ هر مطلبى كه مورد رضاى تو بود قبول كن و هر آنچه كه از آن اكراه داشتى رد نما».اسيد گفت:«سخن تو منصفانه است»پس در مجلس او نشست.مصعب دربارۀ اسلام سخن گفته و آياتى از قرآن را براى او تلاوت نمود.او گفت:«چه نيكو است»و اسلام آورد.سپس از آنجا به سوى«سعد»حركت كرد و او را به نزد مصعب آورد.مصعب نيز آنچه كه به اسيد گفته بود،براى او نيز بيان كرد و آياتى از قرآن را براى او تلاوت نمود،«سعد»نيز اسلام آورد و با اسلام آوردن آنان،تمامى قوم،به استثناى چند نفر كه پس از هجرت آنان نيز مسلمان شدند،رو به اسلام آوردند.پس از اين،گروهى به سوى مكه آمدند و شبى را مخفيانه با آن حضرت،در«عقبۀ حديبيه»و در زير درختى كه در آنجا بود،نشستند و با وى بيعت نمودند.اين مكان هم اكنون معروف به «مسجد شجره» 1مىباشد و آنها در اين پيمان عهد نمودند كه حضرت را يارى نمايند.از آن پس حضرت آنان را«انصار»ناميد.از آن هنگام،رسول خدا صلى الله عليه و آله به اصحاب خويش امر فرمود كه به مدينه مهاجرت نمايند و نخستين شخصى كه به مدينه