408سمت راست دهان مبارك حضرت پيامبر صلى الله عليه و آله شكسته شد و صورت ايشان زخمى گرديد و لب پايين حضرت آسيب ديد.همچنين در اثر فرو رفتن دو حلقه از زره در گونۀ ايشان، اين ناحيه از صورت مبارك ايشان نيز زخمى گرديد.
عايشه روايت كرده است كه ابوعبيده جراح هنگامى كه يكى از دو حلقه را از صورت رسول خدا صلى الله عليه و آله درآورد يكى از دندان‌هاى پيشين حضرت افتاد و در هنگامى كه دومى را خارج مى‌نمود،دندان ثناياى دومى ايشان نيز از دهان حضرت خارج گرديد كه از اين پس،حضرت بدون دندان ثنايا بودند.
در آنجا گنبدى معروف به«قبة السن»قرار دارد كه حجره‌اى در آن وجود دارد و در ميان آن گودالى است كه ادعا مى‌كنند،جايگاه افتادن دندان پيامبر صلى الله عليه و آله است.
اهل مدينه پس از اين جنگ،شهداى خود را به سوى مدينه حمل نمودند،ليكن رسول خدا صلى الله عليه و آله آنان را از اين كار باز داشت و فرمودند:«ادفنوهم حيث صرعوا»يعنى «آنان را در همان مكانى كه شهيد گشته‌اند دفن نماييد».بنابراين حضرت حمزه عليه السلام را در جايگاه شهادتش دفن نمودند كه هم اكنون گنبدى به نام«قبة الصرع»بر آن برپا شده است.
اين گنبد در شرق مسجد كنونى آن واقع شده است،زيرا سيل،جسد مبارك او را در قبر نخستين آشكار نموده بود.در اطراف مرقد حضرت حمزه عليه السلام،مزار شهيدان اين جنگ قرار دارد كه تعداد آنان هفتاد و اندى نفر مى‌باشد.
در انتهاى اين دشت و در شمال،كوه احد قرار دارد كه سنگ‌هاى اين كوه از سنگ گرانيت است با آن كه اين كوه از رشته كوه‌هاى سرزمين عرب به شمار مى‌آيد،ليكن اين كوه از آن جدا گرديد و طول آن از شرق به غرب در حدود شش كيلومتر مى‌باشد.
«بقيع»همواره در ميان مسلمانان از جايگاه ويژه‌اى برخوردار بوده است و بدان «بقيع الغرقد»مى‌گويند.زيرا در اين مكان نوعى گياه بدين نام مى‌روييده است.در بقيع بيش از ده هزار از صحابه و پيروان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله دفن گرديده‌اند همچنان كه تعداد بسيارى از خاندان نبوت-صلوات اللّٰه عليهم اجمعين-در آنجا مدفونند كه از آن جمله است،حضرت (امام) على زين العابدين عليه السلام فرزند حضرت (امام) حسين عليه السلام و فرزندش (امام) محمد الباقر عليه السلام و فرزندش (امام) جعفر الصادق عليه السلام كه دو نفر اخير در زير گنبد