395مرصع بر سنگ‌هاى گران سنگ در آن جا ديده مى‌شود كه در آن ميان دو شمعدان بزرگ وجود دارد كه طول هر يك در حدود دو متر مى‌باشد و از سوى سلطان عبدالمجيد (عثمانى) در سال هزار و دويست و هفتاد و چهار هجرى اهدا گرديده است.دو شمعدان ديگر نيز از سوى سلطان محمود (عثمانى) به اين مكان اهدا شده است.در كنار اين شمع دان‌ها،جاروب‌هايى از لؤلؤ و بادبزن‌هايى مرصع به سنگ‌هاى گران‌قيمت و بخوردان‌هاى مرصع و زيبايى ديده مى‌شود؛اين تحفه‌هاى گران‌قيمت،جداى از هداياى ديگرى است كه در خزانۀ حجرۀ شريف وجود دارد كه شامل قرآن‌هاى آذين شده به جواهرات،تحفه‌هاى گران قيمت و تعداد بسيارى از سنگ‌هاى كريمه و جواهرات گران‌سنگ است و نيز تعداد بسيارى از النگوها،گوشواره‌ها و جز اينها را شامل مى‌شود.
به طور كلى مى‌توان گفت:«ارزش اين هدايا و تحفه‌هايى كه در حجرۀ شريف قرار دارد به ميزان هفت ميليون جنيه مى‌رسد».
همواره پادشاهان،بزرگان و امرا در طول زمان‌ها هديه‌هاى فراوانى از جواهرات گران سنگ و ذخاير ارزشمند به اين جايگاه تقديم مى‌داشته‌اند كه تعداد بسيارى از آنها، از سوى دستان آلوده و خيانتكارى كه به عنوان امير مدينه بوده‌اند همانند«جماز بن هبه» در سال هشتصد و يازده هجرى از ذخاير حرم مدنى ربوده شده است.سمهودى اين مقدار اشياى ربوده شده را به بيست قنطار 1طلا تخمين زده است.همچنين شريف «حسن بن زبير منصورى»،در سال 901 هجرى بدين هداياى ارزشمند دستبرد زده است و تعداد بسيارى از آنها را به يغما برده است.
در آغاز قرن سيزدهم هجرى،حجره شريف مملو از اين گونه ذخاير و آثار ارزشمند و گران بها بود كه در سال هزار و دويست و بيست و يك هجرى با پيدايش وهابى‌گرى بدان دستبرد زدند و مقدار فراوانى از اين ذخاير به يغما بردند و برخى از آنها را به مبلغ پنجاه هزار ريال به«شريف غالب»فروختند.پس از پايان صلح ميان ابن سعود و طوسون پاشا،موارد اخير را كه به وسيلۀ پدرش از حجرۀ شريف دزديده بود،به مبلغ