382آورد و خطبه‌اى را كه بيشتر درباره موضوعات حج و زيارت،ضرورت اتحاد و يگانگى، يكپارچگى مسلمانان و تقويت ارتباط ميان افراد مسلمان بود و از احاديث شريف استفاده گرديده بود،آغاز نمود؛در حقيقت وى پند و اندرزهاى خويش را بر پايۀ احاديث نبوى استوار ساخته بود.
به عنوان مثال مى‌گفت:«از فلان بن فلان از پيامبر صلى الله عليه و آله شما روايت شده است»آن وقت با دست خود به سوى حجرۀ شريف اشاره مى‌كرد و سپس متن حديث را قرائت مى‌نمود.نامبرده آن چنان خطبۀ زيبايى ايراد نمود كه من در اينجا نمى‌توانم آن را توصيف و بيان نمايم.
حرم نبوى در حدود يك هزار خدمتگزار داشت كه از ميان آنان 46 نفر سخنران بودند و هر يك از آنان يك بار در سال عهده‌دار خطبه جمعه مى‌گرديدند.اين برنامه طبق نظم خاصى تعيين مى‌شد كه هر يك داراى جانشين‌هايى بودند تا به هنگام غيبت سخنران،فرد ديگرى جايگزين مى‌گرديد،همچنين مسجد داراى 38 امام جماعت و 62 جانشين امام بوده كه به طور متناوب نمازهاى روزانه را در آن اقامه مى‌كنند و نيز داراى 50 مؤذن و 26 كمك مؤذن است و 510 نفر رفتگر،11 دربان،26 زرگر،راهنما،خياط و جز اينها و 10 سقا،4 نفر مسؤول پر كنندۀ ظرف‌هاى آب،570 شوينده و تميز كننده و روشن كننده قنديل‌هاى حرم مى‌باشد.
اما خواجگان وظيفۀ پاسدارى و خدمت در حجرۀ شريف را به عهده دارند كه نخستين بار اين خدمت از سوى«نور الدين شهيد»براى مسجد برقرار گرديد.
درآن هنگام ابتداتعداد خواجه‌هاى‌حرم دوازده‌نفر بودند كه اين گروه از ميان افرادى كه حافظ قرآن كريم بودند،انتخاب مى‌گرديدند.سپس از ميان آنان بزرگى انتخاب مى‌گشت.
پس از آن«يوسف صلاح الدين ايوبى»دوازده نفر ديگر را بر آنان افزود و سپس پادشاه و سلاطين تا امروز به تعداد آنان افزودند،به طورى كه گاه تعداد آنان افزون بر يكصد نفر مى‌گردد.اين افراد داراى اوقاف خصوصى و حقوق‌ها و مستمرى‌هاى سالانه