301مسجد فوق الذكر بسيار وسيع است و چهار طرف آن از درون به وسيلۀ نيم طاق‌هايى احاطه شده است و سلطان قايتباى با مرمت آن ساختمان قابل توصيفى را بر اين مسجد به عمل آورده است.نيمۀ غربى مسجد نمره-كه در سمت مكه است-در داخل حرم واقع شده و نيمۀ ديگر آن در حل واقع است.هنگام حج به وسيلۀ مجرايى كه از چشمۀ زبيده به اين مسجد كشيده شده است آب در آن به جريان مى‌افتد.در شمال اين مسجد كمى مايل به شرق،دو علم ديده مى‌شود؛دو علم ياد شده به صورت ستون‌هايى به ارتفاع تقريبى پنج متر و عرض سه متر،با فاصله‌اى زياد از هم، بنا گرديده است؛اين دو ستون به نشانه حدود عرفات از طرف غرب،در اين دشت نصب گرديده است.در اين نقطه است كه كوه بر دشت حلقه زده و در سوى مشرق، همانند كمانى وسيع دشت را پوشانيده است؛به اين كوه جبل عرفات يا كوه عرفات گويند.در يك سوى اين كمان-از سمت جنوب-راهى به سوى طائف منشعب مى‌شود كه اين مسير بر روى رشته كوه‌هاى«كرا»ادامه پيدا مى‌كند.در سمت شمالى اين كمان، كوهى وجود دارد كه به سوى غرب متمايل است و بدان«جبل الرحمة»گويند؛دامنۀ جنوبى اين كوه فضايى است كه محدودۀ عرفات از سوى شمال،بدان منتهى مى‌گردد، در اين قسمت قطعه سنگ بلندى قرار دارد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در هنگام حج روى آن ايستاد و در ميان پيروان خويش خطبه‌اى بيان فرمودند و هم اكنون نيز جايگاه سخنرانان در عرفات مى‌باشد.
در بالاترين نقطۀ«جبل الرحمه»مناره‌اى وجود دارد كه شب هنگام براى راهنمايى حاجيان و سالكان راه بر روى آن روشنايى قرار مى‌دهند.
در پايين جبل الرحمه مصلايى وجود دارد كه بدان«مسجد الصخرات»گفته مى‌شود.اين نامگذارى بدان علت است كه زمين اين جايگاه پوشيده از قطعه سنگ‌هاى بزرگى است كه در كنار يكديگر و نزديك به هم قرار گرفته‌اند.گفته مى‌شود كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در اين نقطه نماز گزارده‌اند.در مجاور اين مصلا،مجراى چشمۀ زبيده قرار دارد كه به سوى مكه سرازير مى‌گردد.