209طبقه نخستين آن ويژۀ نماز گزاردن امام و نمازگزاران بود و طبقه دوم آن به مؤذّنان و مبلّغان اختصاص يافت كه اين وضع تا كنون نيز ادامه دارد. 1
در سال 802 هجرى شبستان شرقى دچار آتش سوزى گرديد و به دستور ملك «ناصر فرج بن برقوق»پادشاه مصر،قسمتهاى آتش سوزى شده مجدّداً تعمير و مرمّت گرديد كه به جاى ستونهاى مرمر سوخته شده،ستونهايى از سنگ شمسيى قرار دادند.از آن پس همواره پادشاهان مصر به تعمير و مرمّت حرم پرداختند كه از آن جمله از تعمير ساختمان توسط«سلطان قايتباى»در سال 886 هجرى را مىتوان ياد نمود.
در سال 979 هجرى شبستان شرقى حرم (به علت فرسودگى) اندكى تمايل پيدا نمود كه به فرمان سلطان سليم دوم (عثمانى) تعدادى از معماران و مهندسان و صنعتگران از سرتاسر كشورهاى اسلامى براى تجديد ساختمان آن به مكه آمدند و در آغاز تمامى سقف ها و ستونها و ديوارهاى اطراف آن را منهدم كردند و آن را به صورت مربّع همانند ساختمان كنونى آن بنا كردند.سپس ستونهايى از مرمر را در ميان ستونهاى سنگى به صورت متناسبى استوار نمودند.و گنبدهايى را جايگزين سقف آن كردند كه بدينوسيله از تجمّع آب باران و بوجود آمدن رطوبت ناشى از آن جلوگيرى به عمل آورند.
همچنين با اين گونه سقف سازى از رشد جانورانى مانند موريانه و بيد كه چوبها را از بين مىبرند،جلوگيرى كردند.در هنگام ساختمان مسجدالحرام،سلطان درگذشت كه با درگذشت او ساختمان مسجد تنها در سمت شرقى و شمالى آن يعنى از«باب على»تا «بابالعمره»به پايان رسيده بود.پس از او«سلطان مراد خان»به خلافت رسيد و دستور داد تا ساختمان آن را به همان صورتى كه پدر در نظر داشت،به پايان برند؛اين ساختمان به بهترين وضعى كه هم اكنون آن را مىبينيد ساخته شد.
پادشاهان بعد از او نيز تنها مرمّت هايى را در ساختمان اين مسجد به انجام رسانيدند.كارگران در اين توسعه ساختمان تا ارتفاع خيابان منتهى به«مسفله»پائين رفتند بطوريكه پس از آن،آب سيل ها كه موجب خرابى پايه ها و انهدام ساختمان مسجد