162«وادى الليمون»در شرق و«وادى العبيديه»(العباديه) و«الحسينيه»در جنوب.بيشتر سبزيجات اين بازار همراه ميوه ها،از سوى طائف و رشته كوههاى«كرا»بدين مكان آورده مىشود.در اين بازار،مغازه هاى فراوان وجود دارد كه در آن ماهى هاى سرخ كرده كه از جدّه آورده مىشود،عرضه مىگردد؛غالباً اين نوع ماهى ها براى سلامتى زيان دارد زيرا در نتيجۀ حرارت هوا و طولانى بودن زمان انتقال آن،بوى نامطبوعى را به خود مىگيرد.«سوق الليل»در شرق مسجدالحرام قرار دارد كه بازارى بزرگ به شمار مىآيد و در آن جا تمامى نيازمنديهاى حاجيان در معرض فروش قرار گرفته است.
در تمامى بازارهاى ياد شده به هنگام حج،جنب و جوش و فعاليّت بدون وقفهاى را مىتوان ملاحظه كرد كه سود فراوانى را نيز براى مردمان اين شهر به همراه دارد.
كارهاى سخت و طاقت فرسا در مكّه همواره بر عهدۀ غلامان و بردهها مىباشد.
باربران،هيزم شكنان،الاغداران،شتربانان،سقاها و خدمه،از اين گروه افراد تشكيل گرديدهاند.برده فروشان در مكّه داراى بازار بزرگى هستند كه با مرور زمان كم كم از وسعت آن كاسته شده،تا بدانجا كه هم اكنون ديگر اثرى از آن بجاى نمانده است.محلى كه در آن برده ها به فروش مىرسيدند به«دكّه»موسوم بود،زيرا در آن فضا دكّهاى قرار داشت كه برده هاى فروشى در آن مىنشستند.
به همين مناسبت به اين مطلب اشاره مىكنم كه آنچه حاجيان در مكّه خرج مىكنند بدان مقدارى نيست كه مورد اهانت و بى احترامى مردم مكّه قرار گيرند! زيرا در صورتى كه اگر فرض كنيم همه ساله و به طور متوسط دويست هزار نفر بدين شهر روى آورند و ميانگين خرجى كه هر يك در مدت اقامت خود در مكّه هزينه مىكنند پنج جنيه باشد، بنابراين مجموع تقريبى خرج حاجيان در مكّه حدّاقل يك ميليون جنيه در يك ماه مىباشد؛اين خرج ها شامل هزينۀ مسكن،بعضى خوراكيها،دستمزد مطوف و زمزمىها 1و خريد برخى هديه ها براى خانواده و دوستان هر حاجى مىباشد.با در نظر گرفتن تمام