160آنان از سوى دولت بسيار اندك بوده و كفاف زندگى آنان را نمىدهد؛ميزان حقوق آنان متفاوت است و از يكصد تا پانصد قروش عثمانى در سال در نوسان مىباشد.
در اينجا ما از دولت جديد،كه دولتى بر اساس قانون و علم و عمل است و در رأس آن جناب شريف حضور دارند انتظار داريم،كه عنايت فراوانى نسبت به انتقال علم ودانش به اين سرزمين داشته باشند و انتظار داريم كه بزودى امكانات فرهنگى و علمى براى آنان بوجود آورند و در نتيجه مردم از دين و دنياى خود بهرهاى ببرند.
بازرگانى اين شهر بيشتر در دست بيگانگان به ويژه هنديان بوده و غالباً اين گروه در قسمت عطر،تسبيح،قاليچه و پارچههاى ابريشمى هندى و شامى فعاليت مىنمايند.در اين شهر صنعت مهمى وجود نداشته و تنها مىتوان از دست ساخته هاى طلا و نقره آن ياد نمود،به ويژه حلقههايى طلايى يا نقرهاى را كه ساختهاند و ادّعا مىكنند كه براى بواسير سود دارد! خداوند آنها را شفا دهد.
صنعت آهنگرى در نزد آنان بسيار در سطح ساده اى مانده است ليكن در ساختن سلاح دقّت زيادى را به خرج مىدهند.اين شهر داراى كارگاههاى كوزهگرى مىباشد كه ظروف و كوزههاى گلين در آن ساخته مىشود؛تمامى اين كارگاهها به وسيلۀ غير عربها اداره مىگردد.
مردمان مكّه بيشتر از راه طواف دادن حجاج و يا انجام مراسم دينى براى مردم امرار معاش مىكنند و تجارت آنان فقط به هنگام موسم حج رواج پيدا مىكند.
و آنچه كه در اين ايام به دست مىآورند،در طول سال،زندگى خود را با آن سپرى مىكنند.گروهى ديگر از اين مردم پس از آشنايى با حاجيان در هنگام حج به سوى وطن آنان مىروند و با هديه اى كه براى آنان مىبرند،چندين برابر ارزش آن را از آنها دريافت مىدارند.
پول رايج در مكه،سكههاى تركى يا مصرى از نقره و يا طلا بوده همچنين روپيه و قروش هندى و ريال«شينكو»و«ابوطيره»و ريال بُرُم 1(جاوه) نيز به صورت گوناگون