119اين راه همچنان ادامه مىيابد تا اينكه به ايستگاه«وكاله»مىرسد كه در آن مكان، آثار قديمى بسيارى وجود دارد.از اين ايستگاه نيز مسير ادامه مىيابد و به راهى كه بدان «مطرق جيف العجول»گفته مىشود،منتهى مىشود.-كه در آن غارهاى فراوانى مملو از گوسالههاى موميايى شده بوده كه بوسيلۀ مصريان پيشين پرستش مىگرديدهاند منتهى مىشود-سپس به«مطرق الحمامات»ادامۀ مسير مىدهد كه در اين راه آبانبارهاى طبيعى فراوانى وجود دارد و پس از آن«مطرق الكافر»مىباشد (كه در آن آثار فرعونيان و چاهى حلزونى از مرمر بوده كه بوسيلۀ يكصد و چهلوسه پله به انتهاى آن راه دارد) از آنجا راه ادامه پيدا مىكند و به«بئر الانگليز»مىرسد.(اين چاه را انگليسيان به هنگاميكه سربازان آنها از راه دريا به قصير رسيدند،حفر كردند و از آنجا در پى سربازان فرانسوى به هنگام تسخير مصر روانه شدند.) آب اين چاه چهار متر از سطح زمين،فاصله دارد و از اين مكان راه به سوى«عنبجه»ادامه پيدا مىكند كه در آنجا آب معدنى گوگرددار وجود دارد و بسيارى از مردم براى معالجه و درمان خويش به اين منطقه مىآيند.همچنين در آنجا باتلاقهايى وجود دارد كه گياه خُرفۀ فراوانى در آن مىرويد و دولت همه ساله آن گياهان را به مصريان مىفروشد.از اين مكان راه به سوى«قصير»ادامه پيدا مىكند.و اين شهر در قرن گذشته،شهرى آباد و پرجمعيّت بوده بطوريكه تعداد اهالى آن به بيش از بيست هزار نفر مىرسيده است و از مراكز مهم اين سرزمين به شمار مىآمده است.
هماكنون راه«قصير»بهعنوان جادّهاى بازرگانى به شمار مىآيد و اهميّت آن تا آنجا است كه در دوران«سعيد پاشا»،راهآهنى از قاهره به سوئز از هيمن مسيراحداث شد و اين راهآهن جايگزين گاريهايى گرديد كه بوسيله اسب يدك كشيده مىشدند و از سوى «محمدعلى پاشا»در سال 1845 ميلادى براى انتقال جهانگردان از قاهره ايجاد گرديد.
اين راه داراى مركزى ويژه به نام«مركز مرور»بود كه در سمت چپ داخل«موسكى»قرار داشت كه هماكنون به«سوق الخضار» 1معروف مىباشد؛با اينحال همچنان«قصير»