108مصرى در طول مسعى در كنار هم ايستاده بودند و لحظهاى كه والاحضرت به هنگام سَعى از مقابل آنان عبور مىكردند،صداى تكبير آنان بلند شد و از دل به درگاه پروردگار زمين و آسمان،سلامتى وجودِ عباسى (خديو) را درخواست مىنمودند! و با ديدن پادشاه محبوبشان كه با عدل،فضل،رحمت و نعمتش در قلب آنان نفوذ كرده بود،از چشمان آنان اشك شوق جارى بود! اى كاش! در آن ساعت اين پادشاه والامقام را مىديدى كه بدون تخت سلطنت و بدون تاج سر،بدور از قدرت پادشاهى و تمامى زيبندگىهاى دنيايى در ميان كوه صفا و مروه هفت بار سعى بجاى آورد.اى كاش! در آن ساعت مىبودى و شادى زنان و هلهله و دعا و ثناى ايشان را بعنوان رعيّتى صادق و با اخلاص نسبت به ولايتش مشاهده مىكردى،آنان همگى همانند خانوادهاى بودند كه براى استقبال از پدر و بزرگشان و ولىنعمتشان پس از غيبتى طولانى بيرون آمده باشند.لازم به ذكر است اين مطلب را يادآورى نمايم كه شريف به خديو يادآورى كرد كه بههنگام سعى بعلّت خستگى شديد ايشان پس از اين سفر طولانى،مىتوانند سعى را سواره انجام دهند،ليكن ايشان امتناع كرده و گفتند:«بر من چه مىشود،اگر ساعتى در راه خدا پايم را گردآلود نمايم»پس از انجام سعى،خديو بهسوى«دارالأماره»در«سوق الليل» حركت كردند زيرا اين مكان بعنوان اقامتگاه ايشان،تا هنگاميكه در مكّه بودند،در نظر گرفته شده بود.و اين در حالى بود كه شريف پيش از ورود خديو به حرم شريف مكى - براى آمادگى قدم مباركش بدين اقامتگاه،از ايشان رخصت گرفته و بدين مكان آمده بود.
هنگاميكه خديو بدين اقامتگاه رسيد،شريف به درگاه«دار الإماره»به انتظار ايستاده بود.
پس آنچنانكه زيبنده مقام زائر و بزرگى و كرم ميزبان بود با ايشان برخورد نمود.سپس به همراه حضرتش به سالن پذيرايى بزرگ،بالا رفت و پس از تكرار جملههاى تبريك و خيرمقدم،خديو را با كمال احترام و سپاس تنها گذارد.
اين ساختمان از سوى حاج«محمدعلى پاشا»والى مصر در سال 1228 هجرى بعنوان مركز حكومتى حجاز بنا گرديد.پس از ترك ولايت،اين ساختمان بعنوان جايگاه امارت مكّه بهشمار مىآمد كه تاكنون نيز همچنان برقرار مىباشد.
پس شريف،براى تجديد خاطرۀ نيكوى جدّ اين خانوادۀ كريم و والامقام و