271بعد از طواف حجّ، و از زن بعد از طواف نساء محلّ مى‌شود.

ثواب : مروى است كه جناب پيغمبر صلى الله عليه و آله فرموده كه : در مِنىٰ چون سر خود را بتراشى بوده باشد براى تو، به عدد هر مويى حسنه‌اى نوشته شود براى تو در مستقبل عمر تو ¹.

فايدة : در احاديث وارد شده كه : سر تراشيدن، ديده [ را] جلا مى‌دهد، و بدن را راحت مى‌نمايد و غم را زايل مى‌كند؛ چون موى سر بلند شود چشم را ضعيف مى‌نمايد و نورش را كم مى‌كند. و در حديث معتبر مروى است كه : ابتلاى ابراهيم عليه السلام چنانچه در آيۀ شريفه است «وَ إِذِ ابْتَلىٰ إِبْرٰاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمٰاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قٰالَ إِنِّي جٰاعِلُكَ لِلنّٰاسِ إِمٰاماً» ²، آن بود كه در خواب او را امر فرمود كه فرزندش را ذبح نمايد، پس تمام كرد او را ابراهيم عليه السلام و عزم بر آن نمود، و تسليم امر الٰهى كرد، پس خداوند عالم وحى فرمود به او كه : من تو را براى مردم امام نمودم، پس فرستاد بر او سنّتهاى حنفيّه را كه ده چيز است : پنج در سر و پنج در بدن؛ امّا آنچه در سر است شارب گرفتن و ريش را بلند گذاشتن و سر تراشيدن و مسواك و خلال كردن، و آنچه در بدن است مو از بدن زايل كردن و ختنه نمودن و ناخن گرفتن و غسل جنابت ³ و استنجاء ⁴ به آب. پس اين است حنيفيّۀ طاهره كه ابراهيم عليه السلام آورد و منسوخ نمى‌شود تا روز قيامت، و اين است معنى قول خداوند عالم كه : «متابعت كن ملّت ابراهيم را در حالتى كه حنيف و مايل است از باطل به حقّ»، يعنى آيۀ «وَ اتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرٰاهِيمَ حَنِيفاً» ⁵⁶؛ چون در اوّل اسلام ميان عرب سر تراشيدن عيب عظيم داشت و بسيار بدنما بود، در غير حجّ و عمره سر نمى‌تراشيدند، [ و] چون پيغمبر و امام عليه السلام بايد كارى نكنند كه در نظر مردمان قبيح و بسيار بدنما بوده باشد لهٰذا حضرت رسول صلى الله عليه و آله موى سر خود را چهار انگشت مى‌گذاشتند، همينكه حجّ كردند