270بيرون آمد، و هاتفى از ميان كعبه صدا زد كه : حقّ تعالىٰ فداى شما را قبول فرمود و بزودى از نسل اين بزرگوار سيّد ابرار و نبىّ مختار بيرون خواهد آمد. پس قريش گفتند كه : اى عبدالمطّلب گوارا باد تو را كرامتِ الٰهى كه هاتفان غيبى براى تو و فرزند تو ندا كردند. پس فاطمه فرزند خود را به خانه برگردانيد، قبايل عرب از اطراف جهان به تهنيت و مباركبادى آن سيّد زمان به مكّه آمدند و به اين سبب سنّت جارى شد كه ديۀ هر نفر صد شتر باشد ¹.

الفصلُ التّاسِع وَ العِشرُون در حَلق ²رأس است

بدان كه واجب است بعد از قربانى كردن در مِنىٰ حلق كردن (يا تقصير نمودن). و اين سيُّم مناسك مِنىٰ است و لازم است كه قبل از حلق و تقصير، نيّت كند به اين طريق كه : حلق مى‌كنم در حجّ تمتّع اسلام قربة الى اللّٰه. و تراشيدن سر مجزى است، و مستحبّ است استقبال قبله در وقت حلق، و ابتداى حلق از طرف راست سر شود، و بسم اللّٰه گفتن حالق و محلوق هر دو، و بگويد حاجى : «اَللّٰهُمَّ أعْطِني بِكلِّ شَعرةٍ نوراً يَومَ القيامةِ وَ حَسَناتٍ مُضاعفاتٍ وَ كَفِّرْ عَنِّي السَّيِّئاتِ إنَّكَ عَلىٰ كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ» ³. و بعد از تراشيدن سر، ناخنها را بگيرد و شارب را بزند، امّا زن، پس معيّن است در بارۀ او تقصير، و سر تراشيدن در بارۀ او مشروع نشده. و بعد از حلق و تقصير، احوط آن است كه موى سر را در مِنىٰ دفن نمايد، و افضل آن است كه در جاى خيمه يا منزل خود، يا جاى سر تراشيدن دفن نمايد.

چون حاجّ حلق يا تقصير نمود، مُحلّ مى‌شود از هر چيز مگر از عطر و زن؛ كه از عطر