240قصوى نيز گويند و او نزديكترين جمره است به مكّۀ معظّمه از ساير جمرات)؛ و واجبات آن چند چيز است :

اوّل، نيّت كند به اين طريق كه : مى‌زنم جمرۀ عقبه را با ¹ هفت سنگريزه در حجّ تمتّعِ اسلام ² قُربةً الَى اللّٰه.

دوّم، هفت سنگ بزند.

سيُّم، سنگ را به جمره رساند.

چهارم، سنگهاى حرمى باشند (يعنى از حرم چيده باشند ³).

پنجم، سنگها بكر [ باشند] ، يعنى پيش از اين، آن سنگها را نزده باشند.

ششم، [ سنگها را] يك يك بيندازد، و اگر همه را يك دفعه بيندازد همه به يك سنگ حساب مى‌شود، هر چند جدا جدا برسند.

هفتم، خَذْفاً ⁴ بيندازد (و خَذْف ⁵ عبارتست از آنكه سنگ را به باطن انگشت ابهام بگذارد و به ظاهر انگشت سبّابه دفع نمايد).

هشتم، بايد رسيدن سنگ، به فعلِ رامى ⁶ باشد، و اگر در [ اين] اثنا سنگ ديگرى به او رسد و به قوّۀ او، اين سنگ بر جمره رسد كافى نيست.

نهم، يقين نمايد بر رسيدن هفت سنگ؛ پس اگر شك نمايد در رسيدن سنگ، بايد بعوض آن سنگ ديگر بزند تا قطع كند به زدن هفت سنگ.

و مستحبّات رمى چند چيز است :