230عرفات حاضر شود و چنان گمان كند كه خدا او را نيامرزيده است 1.
مرويست كه رسول خد صلى الله عليه و آله فرموده كه : شيطان را روزى بدتر از روز عرفه نيست بجهت اينكه در آن روز كوچكتر مى‌شود، و ذليل و غضبناك و مطرود مى‌شود در آن روز كه مثل آن را در ساير روزها نمى‌شود بجهت ديدن آن لعين در آن روز، نزول رحمت خداوندى را به اهل عرفات و بخشيدن گناهان بزرگ ايشان را 2. چنانچه فرموده‌اند كه : گناهانى هست كه بخشيده نمى‌شود از بندگان مگر اينكه روز عرفه در عرفات وقوف كرده باشد 3.
و باعث اينقدر كرامات و فضيلت بر مردمان در آن روز و در آن مكان چند چيز است : اجتماع مردم، كه خداوند عالم اجتماع را دوست دارد، و شرافتِ خود همان روز و همان مكان، و بودن صُلحا و اخيار و اوتاد و ابدال، و دست بر دعا برداشتن، البتّه در چنين روزى و مكانى با اجتماع اينقدر اوصاف، دعاى من و تو و امثال ما به هدف اجابت مى‌رسد، محض به طفيل ادعيۀ ايشان، و خداوند مِن باب بيعِ صَفقَه 4 مى‌گذرد از تقصيرات حاضرين در آنجا به خاطر اولياى خود، و دعاهايشان را هم هكذا به خاطر دعاى ايشان قبول مى‌فرمايد؛ چنانچه روايت شده كه :
محمّد بن عبداللّٰه بن على بن الحسين عليه السلام صديقى داشت عبدالحميد نام، مدّت مديد كه منصور دوانقى او را به حبس انداخته بود، پس سالى محمّد بن عبداللّٰه به مكّه براى حجّ آمده بود، و در روز عرفه در عرفات با [ حضرت] صادق عليه السلام ملاقات نمود، حضرت فرمود : چگونه است صديقت عبدالحميد ؟ گفت : مدّتى مى‌باشد كه منصور او را