222وفات جواد عليه السلام را در اين روز گفته، و غزوۀ سادات حسنى عليه السلام با لشكر هادى عبّاسى در زمين فخ همين روز اتّفاق افتاده، و اين روز را ترويه گويند به چند جهت (علىٰ اختلاف الاقوال و الاخبار) ¹ :

1 - همينكه آدم عليه السلام و حوّا عليهما السلام از بهشت بيرون آمده نازل شدند به كوهى در طرف شرقى هند، يا به سرانديب كه در اقليم اوّل مى‌باشد بعد جبرئيل آمده او را آورد بسوى مكّه تا مناسك حجّ را به وى تعليم دهد، و در وقت آمدن زمين در زير پاى او پيچيده مى‌شد، پس موضع قدمهايش آبادى شد و مابين آنها خراب ماند، پس آدم را در صفا و حوّا را در مروه قرار داد و مدّتى آنجا ماندند ²، تا اينكه روز هشتم ماه ذى الحجّه، آدم عليه السلام همان روز تَرَوّى ³ و تفكّر نمود، و در روز نهم ماه او را شناخت؛ پس از براى اين، روز هشتم را ترويه و روز نهم را عرفه گويند ⁴.

2 - ابراهيم عليه السلام در شب هشتم ذى الحجّة الحرام ذبح پسر خود را در واقِعه ⁵ ديد و در صبح آن روز ترويه (يعنى تفكّر) نمود در اينكه [ آيا] آن امر از جانب خدا باشد يا نه ؟ و در شب ديگر نيز اين واقعه را ديد؛ چون روز شد عارف شد به آنكه از جانب خدا است؛ پس روز اوّل را ترويه و روز دوّمش را عرفه نامند ⁶.

3 - بدرستى كه آدم عليه السلام زمانى كه در بهشت بود روزى نظر كرد به ساق عرش (كه روزهشتم ذى الحجّه بود) پس در ساق عرش چند سطرى از نور ديد كه در آن سطرها نوشته شده بود اسم مبارك رسول خدا صلى الله عليه و آله و اهل بيت او عليهم السلام ، پس آدم عليه السلام فكر نمود كه آنها را بشناسد، پس زمانى كه فردايش شد خداوند عالم شناسانيد به آدم عليه السلام مراتب